Ipinaskil noong Nobyembre 11, 2009 ni bernardumali
Dahil malapit na ang pasko, mag simoy gift-giving muna tayo.
Ang aking kaibigang si Maggie na laging naghahybernate at magpaparamdam na lang pag may bago ng naiisip at nabore na sa Mafia wars ay humihingi ng suporta sa kanilang cause.
background: Nang minsang sinama ako ni Maggie na makipagkita sa kanyang circle of friends at makipag inuman, pinakilala niya sila na mga taga gubat. Akala ko joke. Hindi ako kumbinsido na may Gubat talaga sa Bicol hanggang sa nang i check ko sa Google Earth, naconfirm ko na totoong may Gubat Sorsogon. Basahin ang iba pa »
BRANDING. Syempre dapat may branding ang Pilipinas May identity. Pag sinabing Pilipino dapat maiisip nila na ito yung lahi ng mayayabang. Lahi na cool, masaya, confident at may simpatya sa sariling bansa. Mayabang kasi matatalino, proud sa ginagawa nila, may solusyon, hindi nahihiya sa ginagawa ng kanilang gobyerno, benchmark sa buong mundo. Yun bang lahi na makikipag upakan sa mga foreigner na mala Manny Pacquaio pag inaapi tayo!
Isang bansa na hindi nahihiya kung ano ang bansa niya.
Ipinaskil noong Nobyembre 24, 2009 ni bernardumali
Nakapila papasok ng langit, hindi makilala ni San Pedro ang isang babaeng umaasang makasama sa libro ng buhay.
Ineng, kanina pa kita pinagmamasdan, pero hindi kita mamukhaan. Sino ka ba?
Betty po?
Betty? Anong tunay mong pangalan
Beatrice Carmela po
Beatrice Carmela!? Hindi mo kamukha ang nasa id picture mo.
Tiningnan ni Betty ang pangalan niya sa libro ng buhay, may katabi itong larawan.
Ako po yang nakalista pero mas maganda po ang nasa larawan.
Dahil dito ay pinatawag ni San Pedro ang anghel na si Miguel.
Miguel, siya ba talaga si Beatrice Carmela?
Opo, siya po.
E bakit iba ang itsura dito sa libro ng buhay.
Yan po ang larawan na naka register sa genes niya. Pero hindi po ibig sabihin nun ay yun talaga ang magiging itsura niya. Kailangan po maenhance.
Ang daya naman. Wika ni Betty. Bakit hindi yan ang naging itsura ko? Tanong pa niya.
Yun po ang magiging itsura nyo kung nasunod mo ang plano ng Diyos sa inyo. At pinakita niya ang listahan ng kanyang magiging kapalaran.
Dapat po kasi ay magkakaroon kayo ng magandang trabaho. Malaki po ang sweldo na inooffer. Dahil po sa trabahong iyon ay makakapagpaganda kayo lagi at maeenhance ang sarili nyo. Nakasulat din dito na mananalo kayo sa isang Raffle ng kotse. Pamporma nyo sana yun. Makakasali rin po kayo sa isang game show sa TV at mananalo kayo ng grand prize na house and lot. Tapos makakapag-asawa po kayo ng mayaman at gwapo.
E anong nangyari. Bakit naiwan ako ng mahabang panahon sa trabaho ko ng hindi ako napromote? Bakit hindi ako nanalo ng kotse, nangungupahan pa rin ako at bakit hindi dumating ang gwapong mapapangasawa ko?
Tumawag po ang HR nung mapagtatrabahuhan nyo kaso wala pong sumasagot sa phone nyo. Tumawag po yung DTI representative para iverify ang pangalan ninyo para sa kotse, 3 beses po kaso hindi po kayo macontact. Ganun din, tumatawag ang ABS CBN para sa isang gameshow na sinalihan nyo through text kaso hindi nyo sinagot ang cellphone nyo at nung tinatawagan kayo ng pinsan nyo para iblind date kayo hindi rin kayo macontact.
E bakit hindi mo pinadala na lang? Tanong ni San Pedro
Oo, pinapackage mo na lang? Dugtong ni Betty
Pinadala po namin, mabait naman po si Bro, binigyan kayo ng isa pang chance kaso nung dumating yung delivery boy at pinatawag kayo ng guard, ang pinasabi nyo sa kaopisina nyo, ay pakisabing wala dito. Kasi busy ka. Sa susunod po, pakisagot ang telepono. Sayang naman ang oppotunity na dumarating sa buhay nyo.
Kahit anong galing mo, makakahanap ka ng katapat.Hindi ka invisible sa mata ni kupido at hindi ka indispensable. Tatamaan ka sa isang tao na hindi ka mamahalin. Hindi yan sumpa pero siguro isa siyang learning activity bago ka sumalang sa totoong relationship. Basahin ang iba pa »
Noong bata pa tayo, kasabay ng pagpapahele sa atin ay ang pagkukwento ng mga fairy tales. Salamat kay Cinderella!
Masarap makinig sa mga love stories, lumaki tayong pinakilala na makapangyarihan ang pagmamahal. Binabago nito ang buhay, tinuturuan tayong mangarap at umasang pwedeng maging ganun din ang kwento natin.
Actually masarap din magsulat ng love story. Pero gusto kong mag-ingat, kadalasan kasi, akala natin ang kwento ay tungkol sa pagkakatagpo ng prinsipe sa prinsesa, magsasayaw sila suot ang magagarang damit na bigay ng kanilang fairy God Mother tapos magpapalakpakan ang tao, maghahalikan sila, may magic at natatapos ang lahat sa and they live happily ever after.
Nabentahan tayo ng ganitong kwento. Infact nabenta natin ang ating kabataan sa pangarap, pag-asa at pangako ng wagas na pag-ibig. Basahin ang iba pa »
Hindi ko sinasabing normal pero maaring dumating ang pagkakataon na ikaw ang hihiwalay sa isang relasyon. Ang totoo, kung pagbabatayan ang tingin ng mga tao, mas mabuting ikaw ang iwanan kesa sa ikaw ang mang-iwan. Minsan sa lipunan kasi natin, mas madaling maawa at makisimpatya sa mga taong hinihiwalayan. Pero sabi nga, bakit ka patatali sa isang relasyon kung hindi ka naman talaga masaya. Basahin ang iba pa »
Wala naman talagang paliwanag kung ano ang pag-ibig.
Hindi siya kemikal na hahalo sa isip para guluhin ito at hindi rin siya isang simpleng emosyon.
Minsan gusto kong isipin na isa siyang espiritu, yun bang parang basta ka na lang sinaniban.
Mawawala ka sa sarili mo. Para kang nakadroga. Lutang at high na high. Nakangiti, biglang magiging inspired sa trabaho, walang pakialam sa iba na para bang ang mahalaga ay yung ngayon. Yung nararamdaman mo ngayon at bahala na bukas, bahala na kung ano ang iniisip ng iba dahil nga ang mahalaga ay yung nararamdaman. Alam mo kasing pambihirang mangyari iyon, na maiintindihan ka nila dahil inlove ka, na pwede mong gawin ang gusto mo kasi nasa espiritu ka ng pag-ibig. At pag nagising ka at wala na siya, natauhan ka at natuklasan mong tapos na ang lahat – back to reality ka. Syempre hindi ganun kabilis dahil iiyak ka muna, nasaktan ka kasi. Ang dulo naman nun, no regrets, kasi nagmahal ka. Again, idadahilan mo sa pag-ibig – kasi nga nagmahal ka. Basahin ang iba pa »
Sa loob ng halos mag-aapat na buwan na tinakbo ng patimpalak sa pagsulat na ito, mula paghahanda, pagpapakilala at pagbibigay ng award; marami akong nakilala, naging kaibigan at natutunan. Akala ko noong una ay madali lang magpakontes, pero nang umandar na ito at ipinakilala… hala! ang dami ko palang dapat asikasuhin. Buti na lamang at marami akong kabagang na tumulong.
Nais ko sanang ipaabot ang napakalaking pasasalamat at pagtanaw ng utang na loob sa inyong lahat na naniwala at nag abot ng tulong.
Gayundin sa lahat ng sumali; nag-isip, nagbigay ng oras upang paganahin ang naitago sa baul nilang kaalaman sa pagsulat, Maraming salamat at marami naman kayong bata at maging matatanda na mapasasaya sa inyong mga sinulat.
Ipinaskil noong Setyembre 22, 2009 ni bernardumali
Narito na po ang listahan ng mga nagsipagwagi para sa karangalang Blogaling!
Judges Choice / Blogaling!
Ito yung mapipili ng mga hurado
Hindi muna ipakikilala ang mga hurado
May Palanca awardee, sikat na vlogger, artist, influential blogger,author ng aklat, Professor, at iba pa. Kasalukuyang kinokontak ang ilan sa kanila; ang iba naman ay tumugon na.
Magkakaiba ng hurado sa iba’t-ibang kategorya; kami na lang ang magsusuma o magcocompute ng mga puntos na binigay ng hurado. Basahin ang iba pa »
Napakabilis nang linggong iyon, namatay ang aking tiya at punong-puno ang iskedyul, kaya araw ng Biyernes ay umuwi ako sa Bulacan para dumalaw at nang makarating ako roon, tanghaling tapat (sa sobrang traffic) ay bumalik din ako sa Maynila dahil nga sa aming pinag-usapang GEB ng mga bloggers. Alas- 7 ang usapan kaya hindi ako dapat mahuli, ako kasi ang nagprisinta ng lugar ( Tivoli Garden Residences), medyo kinakabahan ako dahil baka matraffic sila pero buti na lang at nakarating sila agad sa kabila ng traffic at malakas na pagbuhos ng ulan. Ano pa nga ba ang aasahan sa mga bloggers; sabik na sabik yang mga yan na magkita, akalain mong kahit ako ang punong abala sa lugar ay pagdating ko sa entertainment room ay naroon na sila at nagkakantahan. hahaha ayaw paawat! Basahin ang iba pa »
Kung sakaling mababasa nyo ang liham na ito sa panahong malayo na ang unang dekada ng taong 2000 o sa panahon ni Gloria Macapagal Arroyo, at kung nangangailangan kayo ng makakausap kung paanong sinasabi ng kasaysayan na kami ay nagpabaya at hinayaan ang gayong kasalahulaan sa aming kalayaan, mga bayani at moral; nais ko sanang magpaliwanag. Basahin ang iba pa »
Isang mensahe mula kay Crossroads – Mark ang natanggap ko noong Sabado. Isang Blog Award daw ang binibigay niya sa akin. Hindi ko agad naipost at napasalamatan si Mark dahil medyo naging abala ako noong mga nakaraang araw pero sabi nga, huli man daw at magaling, who cares? di ba hehehe Basahin ang iba pa »
Sa araw na ito, agosto 8, 2009, pinadadaloy ko ang aking isip kasabay ang awiting A Certain Sadness ni Astrud Gilberto. Nagkataon sigurong singlungkot nito ang pakiramdam ko.
I.
Kanina sa Figaro, habang nagkukwentuhan tayo, napapako ang tingin ko sa kawalan. Hindi ako inaantok, naiisip ko lang, sa dami ng mukhang nagdaraan, masasaya at nagsasayaw, sinasaliwan ang musika ni Flo-rida, bakit dito nga ba tayo pumwesto, bakit hindi sa Ice Vodka Bar o kaya ay sa Bed Space. Mas pinili nating magkwentuhan, wala na ba talagang appeal sa tin ang sayawan, ang laserlights? Basahin ang iba pa »
Sa Makati kami naghiwalay, pauwi na siya ng Cainta, at ako naman sa Las Pinas. Nilabas ko ang phone ko noon, ito yung phone na binigay nya rin sa akin. Ugali ko na kasing isave sa draft ang plate number ng taxi. Second hand phone yun. Binili daw niya sa messenger nila. Nangangailangan daw kaya nang ialok ay kinuha niya na. Gamitin ko na lang daw, nilagyan niya rin ng sun sim para mas madalas at mahaba ang aming kwentuhan. Basahin ang iba pa »
Boses iyon ng gagong tambay sa kanto na walang magawa kundi mag-amok at magyabang habang bitbit niya ako at lulutang-lutang nang mahawakan niya ang backpack ko. Pakiramdam ko noon, ako si Donatelo; ang alaga kong pagong, kung paano ko ito hinahawakan sa kanyang likod at tinuturuang tumakbo ng matulin. Sa twing hahawakan ko kasi siya sa bahay niya ay papalag ang kanyang paa na mistulang tumatakbo, subalit may kung anong hiwaga ang lupa na sakaling masayaran ni Donatelo ay nag eenjoy siya at nagpapabagal sa kanyang paglalakad. Basahin ang iba pa »
Pareho kaming nagtrabaho sa iisang istasyon. Production Assistant siya at ako naman ay isang assistant cameraman. Bagay kami. Parehong assistant. Akala ko magiging kami. Minsan, kinailangan ng extra sa pelikula, hinugot siya at laking gulat ko kung paano siya umarte, literal na umarte. Doon ko natuklasan na nais niyang maging artista. Basahin ang iba pa »
May paaudition po ang DZAR Sonshine Radio 1026 sa lahat ng mga elementary, highschool at college students na mang-aawit. Magdala po lamang ng inyong sipi ng awit, minus 1 or CD para sa audition. Ang audition po ay gaganapin sa PLM (Pamantasan ng Lungsod ng Maynila) sa ika 9 ng Agosto, (Biyernes) sa ganap na ika 8:00 ng umaga hanggang ika 5 ng hapon. Para sa karagdagang impormasyon, tumawag sa kanilang istasyon sa telepono bilang 6382239
Balik posting after makapaglaunch ng Saranggola blog awards.
magbaliktanaw tayo…
naaalala nyo ba nung panahon na patok na patok ang mga sari-sari store?
Noon: Kapag may bagong bukas, inaabangan ng lahat ang mga kung anu-anong nakasabit na paninda.
Ngayon sa SM : sinusuyod lahat ng mall sa loob
Noon: unti-unti, nagkakaroon ng sariling pangalan o signbooard ang mga sari-sari store. Pagandahahan ng pangalan, may nakakatawa, may tungkol sa pangarap tulad ng saudi juice store para sa tindahan ng isang buko juice na ang ama ay nasa saudi, meron pang tindahan ni aling sharon variety store na fan ng megastar,
ngayon mas naeexcite tayo pagnakakita tayo ng SM signboard
Noon lahat nakatambay sa harap. kwentuhan, tsisimihan. Doon nabubuo ang bonding. Ang mga gang. Doon din nagkakaligawan.
Dahil sa SM, nagkaroon na ng tambayan pero hindi ng magkakapitbahay. Kanya-kanyang tambay, nagpapalamig, minsan mo na lang makasama ang mga kapitbahay at madalas, mga malayong kaibigan ang sinasama mo. Basahin ang iba pa »
Kung puro trabaho ang buwan ng Mayo, naging masaya naman ang buwan ng Hunyo. Ang buwan ng Hunyo ay sadyang buwan ng pagdiriwang para sa akin.
June 5 ang aking ika 3 taon sa trabaho. Sa madaling salita, ngayon lang ako nakatagal sa trabaho. Sabi ko sa sarili ko, ito na ang huling trabahong gagawin ko at sa susunod na taon, kung masusunod ang aking mga plano ay mag iiba na ako ulit ng career. Don’t get me wrong, actually wala akong masasabing masama sa trabaho ko lalo na sa mga kaopisina ko, sabi ko nga, sa ngayon ay ito ang ideal if not the best job para sa naghahanap ng isang matino at may maayos / katanggap-tanggap na kultura. Happy people ang mga tao dito pero dahil maikli lang ang buhay, kinakailangang sulitin kaya iniisip kong iba naman Basahin ang iba pa »
Si Buknoy. Mala-alikabok na lumulutang-lutang, magaan na magaan, namamasyal sa kalawakan.Hindi niya alam kung saan siya galing at kung ano ang kanyang mararating, gaya lamang siya ng bilyung-bilyong alikabok sa kalawakan. Walang nakakaalam kung ano siya, at dahil wala siyang pagkakakilanlan, hindi alam kung paano siya titimbangin. Wala siyang bigat para ibilang. Masyado naman siyang maliit para sukatin, wala siyang halaga. Napakaordinaryo, ni hindi matawag na nilalang.
Sa kanyang paglutang-lutang, nagawi siya sa isang maliwanag, kabigha-bighaning pangitain, isang bolang may tubig at lupang napupuno ng hardin. Nanlaki ang kanyang paningin… Daigdig! Basahin ang iba pa »
Lahat naman tayo may paborito di ba? Mula sa mga subject, classmate, teachers, at minsan kahit notebook, meron tayong gustong-gustong sinusulatan. Nung tinuro na sa klase ang solar system. Syempre, bukas na bukas ang mata ko with matching nakanganga pa habang namamangha sa ganda ng mga planeta. May pula, may malaki, merong may ring… pero sa lahat ng iyon, ang naging paborito ko ay ang Pluto.
Maliit lang siya, malayo, halos hindi naaarawan. Nasa isip ko, kawawa naman siya. Siguro nalalamigan siya. Wala siyang makausap at ni hindi siya maabot ng tanaw. Kaya siguro naging paborito ko ito, sa loob-loob ko kasi, kailangan niya ng atensyon. Mula noon, naging paborito ko ang Pluto.
Hindi lang ako, kahit mga barkada ko. Pag planeta ang pag uusapan, si Pluto ang bida. Kasabay niyang sumikat si Pluto na aso. Siguro kaya naging malapit siya sa loob namin dahil sa asong si Pluto. Basahin ang iba pa »
Noong gumaradweyt ako ng college, hindi ko pinangarap magturo ng elementary. Una ay hindi ko ito forte, pang high school kasi ang tinapos ko pero dahil nga ayokong magturo ng Christian Living, Filipino ang tinuro ko at sa elementary ako naassign.
Hindi ko rin inisip na magugustuhan ko ang experience na yun. Masarap pala sa piling ng mga bata. Marami kang matututunan nang hindi sinasadya.
Diskarte ko noon, kahit hindi sila matuto sa subject ko. Ang mahalaga maging masaya sila. Kaya puro kulitan ang naging approach ko. Pagtanda ng mga iyan, hindi nila maaalala kung saan nila natutunan ang gamit ng pangatnig, pangngalan, pantukoy, pandiwa o kaya pang-abay na pamanahon. Ang mag-iiwan ng marka sa isip at puso nila ay kung sino ang gurong nakakakwentuhan nila ng madalas, nakalaro ng taguan, nagturo ng mga kantang nilagyan ng actions, nagpanalo sa kanila sa mga sayaw at nagbahagi ng sari-saring kwento. Hindi mahalaga kung hindi ka matutong magbasa, ikukuwento ko na lang sa’yo. Im sure, pag nagustuhan mo ang mga kwento sa libro, gagawa ka ng paraan para matutong magbasa. Simple lang. Huwag piliting mahinog para hindi mabugok.
Limang taon na rin ang nakalipas. Iyon ang huling taon ko sa pagtuturo. Bihira akong makapagbukas ng Friendster kaya hindi ko na nasusubaybayan kung kumusta na sila. Highschool na ang mga iyon.
Sa t’wing iniisip ko kung ano na ang nangyari sa kanila, pinagmamasdan ko na lang ‘to, at gaya ng nasa class picture, sana manatili ang ngiti sa kanilang mga labi.
(sa mga naghihintay kung ano na ang nangyari kay Ning, narito ang kasunod na bahagi)
Uy! Hello, hello, hello, im back!
Oh My God, what a surprise, ano ba? Anong nangyari sayo?
Hindi naman halatang namiss mo ko ng sobra
Yan ang namiss ko sa’yo! Yang mga linyang yan. So anong nangyari? After ng pageant hindi ka na nagparamdam
Hahaha at talagang pageant pa rin ang nasa isip mo. Ang dami ng nangyari no,
So ano na nga?
Okay sige para matapos na to, ganito yun, nagbackout ako 2 hours before the pageant.
Bakit nga? Sinabi na lang ng host na one of the contestants was sent to the hospital
alibi na lang syempre. Pero ang totoo, masyado silang magaganda. Alam mo yung pakiramdam na para kang nasa gitna ng prusisyon ng mga santo? Lahat sila kutis porselana, ang tatangkad, ang lalaking bulas, as in inenjoy ko naman ang mga activities pero ayokong maging ordinary kapag nasa stage na. Basahin ang iba pa »
Natapos ang bakasyon nang hindi ko man lang naenjoy ang beach dahil nga sunod-sunod ang activities / openhouse namin tuwing weekend nitong buwan ng Mayo. Corregidor lang ang napuntahan ko at matapos nun ay trabaho na.
Kaya nga nitong Huwebes ng gabi ay takbo agad kasama ng mga kaopisina sa Pagudpod, bayan sa Ilocos Norte na sa tingin ko ay mula sa salitang pagod at pudpod; pagud ka na, pudpod pa ang sapatos mo hehehe
Naunawaan ko ang depinisyon ng Malayo. Ang pagudpud ay malayo! Sa tingin ko nga ay excited ang shuttle namin, ayaw tumigil sa pag-andar. Hangga’t may nasasayarang daan ay andar ng andar na para bang walang katapusan. Basahin ang iba pa »
Nakausap kita, nangangamusta. Binalita mo na okay ka na. Nakamove on na.Kinalimutan mo na siya. Natatawa ka pa nga. Sinasabi mong mabuti at wala na kayo. Nalulungkot ka sa nangyayari sa kanya pero wala ka ng magagawa. Nagkanya-kanya na kayo at nagpapasalamat ka sa Diyos dahil ginising ka niya. Iyon ang sinabi mo. Basahin ang iba pa »
Kasabay ng taglagas ang paglipana ng mga ibon, mula sa iba’t-ibang kakahuyan, nakikipagsapalaran sa kung anong posibleng matuka nila. Ilang dahon ang unti-unting natuyo at nalaglag sa lupa. Pangkaraniwan na ito, gaya ng mga bungang natuyo na at napipigtas sa pagbayo ng hangin. Basahin ang iba pa »
Naniniwala ako na wala kang creation na panget, at dahil ako ay isa sa mga creation nyo, hindi ako panget. Magaling ka rin sa art, laging may balance; kung may araw, may buwan, may langit at may lupa, ang kutsara may tinidor pero bakit ako walang katinidor? Basahin ang iba pa »
Dumating ka at nagbigay liwanag. Nakita ko ang umaga’t nakayakap ang tanghali.
Buong araw, kay sigla nitong araw! Anu’t nagpaalam ka? Dahan-dahan, kinikitil ako ng sandali, sa walang katiyakang paghihintay kung muli kang makikita. Basahin ang iba pa »
Matagal na kong barista. Sabi ni dad, mag-aral daw ako ng medicine, ayoko nun. Pakiramdam ko mauubos ang oras ko. Sayang ang oras na ipanggigimik ko. Short course lang. Sabi ko nga, Management na lang dad. Sabi niya, hindi daw niya ko pinalaki para maging tagatimpla ng kape. Abogado si Dad. Namaster niya na ang panlalait at paninira ng loob. Pero ako, namaster ko na ring kontrahin ang decisions niya. Basahin ang iba pa »
Isang email ang natanggap ko, ang subject : nawawala si Faye. Ang weird dahil ang sulat ay galing mismo sa kanya.
Hi Blue,
Thank you sa musical box. Alam ko na ang sagot. Nawawala si Faye! Sabi mo wala akong karapatang mawalan ng boyfriend. Youre really good at that – magbigay ng pressure. Bothered ako at wala pa kong tulog. E sa wala nga, anung magagawa ko. Yes, I’m beautiful, ooops kulang ng adverb, very beautiful! wag kang kokontra dahil inamin mo rin yan, I have a good job, actually sa sobrang desperado ko kahit walang trabaho sige na kuya papatulan ko na dahil may trabaho naman ako – kaso nga walang match sa kin! Ano va? Basahin ang iba pa »
1. Wag ngatngatin ang kuko, instead kulayan na lang. lagyan ng glitters o kaya ay lagyan ng tattoo!
2. Tumawag sa radio station, makigulo, makibati at maki- can I pass the phone. Hintaying mapikon ang DJ sa haba ng babatiin mo.
3. Kung ang wrists watch mo ay nasa kanan, ilipat mo sa kaliwa.
4. Magpagupit ng buhok. Pwede ring pakulayan, i-rebond, pakulot, pa-istraight… bahala ka na sa style. Kung kinakailangang mag wig, why not!? O kaya magpakalbo. Basahin ang iba pa »
Dahil maaamoy na ang simoy ng eleksyon, kahit saan ka man tumingin; mga tv ads, banners, billboards, magazine, newspapers etc - ay simulan na rin natin ang pagkonsulta sa internet community; bloggers, chatters, readers at lahat ng napadaan lang kung sino ang karapat-dapat na maupong Pangulo sa 2010. Basahin ang iba pa »
1999 nang una akong makapasok sa isang radio station. Eto ay sa Angel Radio 1026. Ang nag interview sa amin ay si Ms. Janette Toral, kilalang kilala ngayon sa blogworld. Ang programa niya ay Usapang Youth. Tinalakay rito ang mga programa ng aming organisasyon na Samahan ng mga Tagapagpalaganap ng Edukasyon sa Pagpapahalaga (STEP) sa Philippine Normal Univeristy. Narito ang aming kuha. Syempre mukha pa kaming yagit sa mga kuhang yan.
Nag-iisa ang hardinero, sa mahaba-habang panahon na pag-uukol niya ng oras at lakas sa mga tanim, natutunan na niyang pakisamahan at ituring itong pamilya. Sa gayon, hindi na niya nararamdaman ang pangungulila.
Sino nga ba ang mangungulila sa kaabalahan niya sa loob ng hardin.
May oras ng pagtatanim, ng pagpupunla.
Kinakailangan niya ring mangahoy upang gawing tukod sa lumalagong halaman at puno.
May panahon ng pagpapataba.
Hindi nakaiinip ang paghihintay sa pamumunga sapagkat masaya niyang pinagmamasdan at hanggang ngayo’y nagdudulot pa rin ng pagkamangha ang mga uod na nagiging paruparo, ang pamumulaklak at pagbunga. Basahin ang iba pa »
Hey what’s up? Its your birthday, i mean, it’s your day.
Hmmm, weird ‘to pero meron akong gustong sabihin sa’yo.
Hindi mo man ako sagutin o kausapin, i’m sure nakikinig ka. Dun ka magaling, i know that.
Kanina, may lumapit sa kin, kung gusto ko daw umorder ng kahit ano, something to give on your day,
nginitian ko lang.
Para kanino, wala akong maisip bigyan. Para saan nga ba ang chocolate, flowers, teddy bears, cards or cakes. Hindi nun kayang tumbasan ang value mo.
Niresearch ko kanina, sabi around 70 times ka daw nag papump in a minute, thats 4200 beats in an hour, 100, 800 in a day, 36,792,000 in a year. Grabe! Ganun ka mag function. Sipag mo! Basahin ang iba pa »
(Hindi angkop sa mga bata, patnubay ng magulang ay kailangan.)
O ang aga mo, mamaya pa tayo ah. 8PM daw.
Yup, i know, kaya nga inagahan ko. hindi na ko makakasama mamaya.
weird, anong bago at bakit ka biglang napadaan?
sabihin mo nga sa’kin, ikaw ba naniniwala na may one true love?
Okay ka lang?
seryoso ako, sagutin mo tanong ko.
anong problema mo? darating ka dito, uninvited, ni hindi ka man lang kumatok at saka mo ko tatanungin, wait wait wait, namumula ang mata mo, mukha kang disturbed, adik ka no? lulong ka sa shabu ano? Basahin ang iba pa »
(Para sa love month – simulan natin ang pagtalakay sa iba’t-ibang kwento ng pag-ibig, karanasan at aral.. Ang inyong mababasa ay may paksang hindi angkop sa mga bata, patnubay ng magulang ay kailangan).
Maiba ako, gaano ka ba kaloyal sa boyfriend mo?
Hmmm
OMG! Hindi ka makasagot. As in?
Anong as in?
As in nasubukan mo ng maging unfaithful? Kumaliwa?
Isang mahabang pagbuhos ng ulan na kahit anong oras akong lumabas-pasok ay hindi siya tumitila. Wala akong nagawa kundi suungin ang mahinang mga patak; alanganin para maligo o kahit magkasinat. Pero isa ang tiyak, sapat upang malasahan ko ang luha ng daigdig, ang lungkot, ang paghahanap sa kahulugan. Basahin ang iba pa »
Gaya ng dati, habang tumatambay ako sa computer rental at nagpapalipas ng traffic, iniisa-isa ko ang you tube upang mapanood ang ilang bahagi ng pelikula, ilang video na gusto at makitawa sa palitan ng mga puna sa pagitan ng iba’t-ibang dayuhan.
Sa tabi ko, isang babae kasama ang kanyang anak.
Kausap ang kanyang asawa. Ipinapakilala ang ama sa anak sa pamamagitan ng camera. Pinaririnig ang boses sa mikropono.
Hindi ko alam kung t’wing kailan nila ito ginagawa, siguro minsan sa isang Linggo. Family bonding, upang matugunan ang pananagutan ng magulang sa anak, upang mabuo ang pamilya kahit sa artipisyal na paraan. Basahin ang iba pa »
Lahat tayo nag-uunahan, nagkakarerahan papunta sa goal natin, pero come to think of it, hindi naman ang mga pangarap natin ang iniingatan papunta sa goal kundi ang puso natin.
Tumatakbo tayo hawak ang puso natin, natatakot na baka mabunggo, mapatid o makuha ng iba. Siguro naranasan na nating tumakbo na may kabahagi sa puso pero minsan lang yun, swertehan. Yun e kung mahahanap mo ang totoong mag-iingat nito pero parang madalas, kaagaw natin sila sa goal natin. Yun bang kukuhain ang puso mo, papaamuin ka pero para ano, madistract, mawalan ng focus o masaktan. Matapos makuha ang tiwala, malaman ang kwento mo, at buo mong katauhan ay wala na, iisipin mo na lang na siguro pahinga lang ang mga oras na iginugol mo sa piling niya, pahinga lang na parang itinali ka na at ni hindi na magawang makalakad. Basahin ang iba pa »
Paalam sa aking kamusmusan
sa pagkakamali at kapusukan
sa paulit-ulit na tanong at paghingi ng kasagutan
sa di pagkatuto’t kamangmangan.
Paalam sa kabataa’t katigasan
sa pag-aakalang angkin ang karunungan
sa buhay na walang kasiguruhan
sa mga araw na walang katiyakan. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Disyembre 31, 2008 ni bernardumali
Hindi ko masilip ang langit
sanhi ng makapal na ulap na nakatabing,
nakapinid ang mga pinto’t di halos marinig ang nanalangin
sa nagngangalit na kidlat at kulog na bumabayo sa lupa;
nakikipatimpalak sa nagpupuyos kong damdamin. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Disyembre 29, 2008 ni bernardumali
Princess Nice
Pabalik kami mula Paseo de Sta Rosa to Manila, tinext ako ni Kathy para kausapin si Incy, inaantok kasi siya at baka isalpok niya ang kotse. Nagprisinta akong magmaneho kaso ayaw nila, mag-aral daw muna akong magdrive. Oo nga pala, napakahilig ko talagang magvolunteer! Kinausap ko na lang si Incy, sa mga oras na iyon, hindi ako handang mamatay, sabi ko nga, mahal ang mamatay ngayon o kung hindi man, mahal magpaayos ng mukha. Kakukuha ko lang last week ng insurance, hindi pa ata pwedeng magamit. Kung milyon ang kinikita ko tulad ni Pacquio, okay lang na magpabugbog, sa laki ng pera niya, pwedeng pwede siyang bumili ng mukha. Mamili na lang siya kung mukha ni Dela Hoya o ni Morales ang pipiliin niya pero i doubt dahil mukhang galit si Pacman sa mga gwapo. I guess ito ang motivation niya sa pakikipagbasagang ulo. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Disyembre 27, 2008 ni bernardumali
Kahit saan sigurong panahon, kahit sa malayong nakaraan,
gagawa ako ng balsa at hindi matatakot
papalaot ako’t aalamin ang hangganan ng karagatan
lamunin man ako ng dagat
o mahulog sa dulo nito
titiyakin kong masasaksihan ko
mahahagkan ang anumang nakaamba’t nakasalo Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Disyembre 24, 2008 ni bernardumali
Isang matandang puno ang tahimik na nabubuhay sa pusod ng hardin. Sinasabing nabuhay ng gayon katagal ang puno sapagkat dumadaloy roon ang batis. Bagamat matagal ng nabuhay, hindi ito sintikas ng ibang puno. Ang kanyang balat ay makunat at may bahaging marupok. Ang kanyang paana’y pinamahayan na ng mga antik, maging mga anay. Mataas na ang punso’t kinatatakutan. Sa loob ng katawan nito’y mistulang kwebang kinasisilungan ng mga paniki. Bihirang sibulan ng panibagong daho’t madalas ay ang unti’unting paglagas pa nga ang matutunghayan. Malakas na patak ng ula’y nalalagas maging mga bagong sibol na dahon. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Disyembre 23, 2008 ni bernardumali
Simula January 1, 2009, may bago na akong trabaho. Hindi ako magreresign, nasa dati pa rin akong kompanya, ngalang ay lilipat ako ng opisina. Mas mabigat na responsibilidad, mas matinding hamon, naks mala- fear factor!
Ibig sabihin nito ay iiwan ko ang pagtuturo, ang training department na nakasanayan ko. Sa loob ng 7 taon ay ito na ang ginagawa ko, ang pagtuturo; nagturo sa private school, naging trainer sa NGO at trainer din sa corporate. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Disyembre 15, 2008 ni bernardumali
Naulinigan ng hardinero ang ingay sa kanyang hardin. Napagtantuhan niya ang pinagmumulan ng ingay – sa bahaging iyon ng hardin sumibol ang balete. Mabilis na yumayabong ang punong ito, bawat araw – napapalaki nito ang kanyang katawan na di gaya ng ilang mga puno. Dahil rito, nagpasya ang mga halaman na ipetisyon siya, isa siyang panganib sa buhay ng maliliit na halaman. Basahin ang iba pa »
Eto na naman ako, pinagkakasya ang mga nasa sa isip sa espasyo na ito. Magtatapos na naman ang taon kaya siguro sentimental, paunang babala : siguro sa mga naghahanap ng kasiyahan at mataas ang energy, hindi ito ang blog para sa’yo. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Nobyembre 14, 2008 ni bernardumali
malawak daw ang entablado, sinlawak ng mundo, lahat ay may ginagampanan, kanya-kanyang papel. May ilan na may malalim na karakter, may ilan na mababaw, mayroong maikli subalit makabuluhan. Ito raw ang buhay; hindi sinusukat sa haba o iksi bagkus sa ginampanan.
Hindi rin pinag-uusapan kung sinong pinalakpakan, kinikilala at kinamuhian. Naiiwan sa manonood ang paghatol. Kung kanino sila nakaugnay.
Noong nakaraang araw ay patuloy na bumabagabag ang unti-unting pagkawala ng mahahalagang alaala; ang mga pangalan, mukha, pangyayari at kung anu-ano pa sa aking isipan. Sumasakit ang ulo ko sa t’wing pipilitin kong isipin ang mga iyon kaya sa mga susunod na araw ay nakatakda akong pumunta sa duktor para alamin ang problemang ito. Basahin ang iba pa »
Ngayong umaga, bitbit ko ang lagaring kahoy at hagdan upang akyatin ang malaking puno ng akasya. Sa laki nito ay kinakailangan ng putulin ang sanga upang hindi makaabala sa paglago ng katabing puno.
Ano ang gagawin mo sa akin? Tanong ng Akasya
Kailangan ko ng tagpasin ang iyong sanga, sa gayo’y hindi nito masasanggi at mahahadlangan ang nakatakdang paglago ng katabi mong puno. Basahin ang iba pa »
Suko na ko, ayoko ng magtaxi. Masyadong magastos kaya mag-aaral na lang akong magdrive bago matapos ang taon na ito. Sa susunod na taon ay kailangang may sasakyan na rin ako, balewala ang driving lesson kung wala akong sasakyan. Wala rin pala ako mapaparkingan sa bahay kaya kailangan ko ng lumipat next year, maghahanap ako ng bahay na may parking o siguro condo unit with parking. Medyo magastos pala yun dahil may association dues at mahal ang gasolina, kailangan pala mas malaki ang kita ko sa susunod na taon. Kailangan ko ng pagkakakitaan na magbibigay sa akin ng kahit apat na ulit ng sweldo ko. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Setyembre 23, 2008 ni bernardumali
Malamig na ang pagkain, mukhang hindi ka na yata darating. Ang baso ng juice, hindi ko alam kung namasa dahil sa natunaw na yelo o sadyang binalot na ng hamog. Oo nga, nanunuot na ang ginaw at pumapalag na ang katawan ko kaya’t nagpasya na akong tumayo subalit naroon ka sa likod, akmang parating. Isang oras ka pa lang nahuli, kaya kong maghintay ng matagal subalit hindi ngayon. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Setyembre 23, 2008 ni bernardumali
kung lalagyan ng plot ang buhay mo, kulang ang isang libro para idetalye ang mga ginagawa mo. Isang kurso ang kinakailangan para pag-aaralan kung paano ka kikilalanin at kung paano ka uunawain. alam mo ng mahirap ang kursong yan at hindi mataas ang pagkilala sa ganyang propesyon, itinuloy mo pa rin. alam mo ring mahirap ang trabaho at paulit-ulit mong sinasabing huling taon mo na ‘to, sa huli… ikaw rin ang tumatawad at nanghihingi ng isa pang pagkakataon upang unawain ang kinalalagyan mo ngayon. nasasaktan ka ng paulit-ulit at halos ayaw ka ng pakinggan ng mga kaibigan mo dahil sa mga litanya mo, pero natututunan mo pa ring pakinggan ang nilalaman ng puso mo. may pagkakaton naman na mag-iba ng trabaho pero nakikipagmatigasan ka at sinasabing hindi lang trabaho ang hanap mo kundi kabuluhan. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Setyembre 18, 2008 ni bernardumali
Walang anu-ano ay nagtanong ka, Where does my father stay? Tatlong taon ka pa lang at ganyan na ang naiisip mo. Kung ako ang tinanong mo, isa lang ang masasagot ko – Malay ko? Ni hindi ko nga nakita ang picture nun, hindi pinakita ng mommy mo. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Setyembre 15, 2008 ni bernardumali
Lumaki ako sa Maggi. Bukod kay Kuya Bodjie at ate Sheena, si Tita Maggi ang pinaniniwalaan ko noon. Minsan may nagtangkang umagaw sa atensyon ko, naglabas sila ng mga noodles na alphabet at iba’t-ibang hugis pero dahil masyadong maalat at mahal, balik ako sa Maggi. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Setyembre 15, 2008 ni bernardumali
Para sa rosas na aking nakilala,
Isang umaga, isang bagong umaga, binago nito ang buhay ko nang makita kita. Sa aking bakuran, sumibol ka’t nagising. Marahan, maingat ka’t tumingala, naghikab at bumati sa daigdig. Nasisilaw ka sa liwanag at giniginaw sa hamog. Binantayan kita, inalagaan at sa huli nga’y napaibig. Basahin ang iba pa »
Maaliwalas ang mukha niya, magaling manamit, mukhang mabango, vain, napakagentleman, minsan lang magsalita pero aabangan mo… there something about this guy. Sabi nila, Metrosexual daw ang tawag dun, yun bang isang metro na lang homosexual na. Mainit ang mata ng mga tao sa kanya. Syempre sa opisina pa namin na ang lahat ng bago ay subject for discussion, para bang telenovela na unti-unting inaabangan na mag unfold, public entertainment ang buhay ng bawat isa. Bihira ang lalaki kaya malas mo pag sa department ka namin napunta. Hehehe, malas niya. Basahin ang iba pa »
Nagising ako sa tugtog na Pamasko, oo nga naman – saan pa nga ba ipinagdiriwang ang pinakamahabang Pasko sa buong mundo kundi dito sa ating bansa.
Ang ibig sabihin ng September 1 sa atin ay ber month na, ibig sabihin magpapasko na naman. Mas ito ang naalala, pangalawa na lang ang Octoberfest at para sa akin, pangatlo ang Foundation Day Ng Philippine Normal University (PNU -Sept. 1 ). Sa atin, ang pasko ay ang pinakagrandiyoso, pinakamalaki at pinakamagarbo sa lahat ng piyesta, at dahilan ng iba’t – ibang okasyon tulad ng family reunion, reunion ng magkakaibigan, outing, iba’t-ibang christmas party, pagbisita sa mga ninong at ninang, pagbabahay-bahay, pangangaroling, pagsisimbang gabi, party sa kalsada, pagandahan ng paputok dahil nalalapit na bagong taon at lahat ng okasyon na magpapasaya. basta ito yung panahon na ang emosyon ay maemote; kung hindi masayang-masaya ay madrama. Lahat ng tao bumabait, lahat ng kaaway binabati at kung hindi handa, may ceasefire bilang paggalang sa okasyon. Basahin ang iba pa »
Kung babalikan ko lahat ng nagawa ko na, mga accomplishments at shortcomings – madalas nararationalize ko ang mga iyon. Laging no regrets at learning lessons ika nga. Hindi naman sa kinukumpara ko ang sarili ko sa iba; mga kamag-aral, kababata o mga nakilala, masasabi ko na naging successful naman ako sa buhay ko. Isang young urban professional. Magimik, makulit, mahilig magbyahe, palaging kasama ng mga kaibigan, nood dito, inom doon at iba pang happenings. Basahin ang iba pa »
Kaya nga sa bunso kong kapatid madalas ikinukwento ng tita ko ang mga kwento ng mga babae na nangangarap na magustuhan ng isang prinsipe. Ako naman, tahimik lang na nakikinig. Natanim na sa isip ko noon na ang bawat lalaking pinapangarap ng mga babae ay matipuno, mahusay makidigma, anak mayaman at nakatira sa kastilyo.
Alam kong simula noon, nakasama na sa listahan ng kapatid ko ang mga katangiang iyon sa pagpili ng mamahalin. Basahin ang iba pa »
Iba-iba ang mga kwento natin noong nasa kolehiyo tayo. Daming alaala na minsan naiiwan o natatanim sa isip mo pero pag binalikan mo ang kwento kasama ng mga dati mong kamag-aral, malalaman mo na ikaw lang ang nakaalaala. Yun bang napakahalaga sa’yo pero sa iba pala ay walang dating.
May kanya-kanya tayong kwento hindi man pare-pareho pero madalas magkakarugtong. Basahin ang iba pa »
Huwag mong pigilan ang pagluha. Hayaan mo siyang tumulo, tingnan mong tumutulo ang luha ko nang maiwan sa alaala mo ang sakit ng desisyon natin. Gusto kong maisip mo palagi na may iniwan ka rito, nasaktan sa desisyon natin at umaasa sa matiwasay mong pagbabalik.
Kung nahohomesick ka, ibuntunghininga mo lang, pasasaan ba’t matatapos rin ang araw, iikot ang panahon at makahahanap tayo ng pagkakataon na magkitang muli. Uuwi ka di ba? Sa akin – sa piling ko? Basahin ang iba pa »
Tinatanong nila ako kung meron ba akong third eye, ang totoo, meron. Bata pa ako nung nadiskubre ko ito.
Di tulad ng ibang bata, hindi naging ordinaryo ang buhay ko. Gigising ng maaga, pag hindi bumangon ay mapipilitan sa palo. Kailangan kong magpa-igib ng tubig. Kailangan kong maglakad sa riles patungo sa patubigan. Ito ang bumuhay sa amin. Lahat kami – dumaan sa pagpapaigib ng tubig. Lahat din kami – napalo.
Pag-uwi naman, mabilis na maliligo dahil may pasok. Kung panghapon ako ay madalas ala una y medya ang pasok. Kung pang-umaga naman ay ala sais. Kapag umaga ang pasok ko ay sa hapon ako nagpapaigib ng tubig.
Ilang taon yun. Iniisip ko kung kailan ako gagraduate sa trabahong ganun. Nasasayangan ako sa oras. Sa paglalakad sa riles patungo sa paigiban. Sayang ang oras na nakaupo ako sa bintana at nagbubukas ng gripo para sa mga sasahod. Naiinip ako sa buhay ng pagbubukas ng gripo – pagsahod ng barya. Basahin ang iba pa »
Hindi naman maikakaila na sa twing makikita kita, daraan ka, maaamoy ko ang pabangong nakasanayan ko mula sayo ay muling manunumbalik ang sandaling pinagsamahan natin. Noon na kasama pa kita, na malambing tayo sa isa’t-isa. Yun bang inaalala natin ang bawat isa, ang kapakanan mo. Hindi matatapos ang umaga, tanghali at gabi ng hindi kita tinitext kung nakakain ka na. Kung nakauwi ka na o magsasabay ba tayo pauwi. Kung tatambay muna tayo para magkape kung walang magandang palabas sa sinehan. Basahin ang iba pa »
At last, nakakita na naman ako ng sandali para mag update, magsulat at buuin ang nasa sa isip ko. Bihira ito mangyari, madaling mag-isip at magsulat subalit mahirap maghanap ng oras. Marahil sa sobrang kaabalahan. Gusto kong magsulat ng positibo sa pagkakataong ito. Yun bang celebration ang feeling. Magaan. Basahin ang iba pa »
Una ko siyang nakilala sa pahayagan namin. Hindi siya adviser o patnugot, usap-usapan lang na siya ang tinutukoy sa blind item na tumutuligsa sa sinasabing pagpa-powertrip niya sa klase. Siya lang ang magaling, lagi niyang binibida ang mga karangalang nakuha niya noong siya ay nasa kolehiyo pa at noong simulang hawakan niya ang aming pahayagan. Ngayong hindi na siya ang adviser, pana’y pukol ng masasakit na salita at paninira, wala raw kaming alam, pinasok na raw kami ng makakaliwang grupo, sinasayang raw namin ang aming oras at talino kung meron man daw kami noon. Nagpapagamit lang daw kami. Lahat ng iyan lagi niyang nilelecture sa klase niya. Kaya nga ngayon lang ako kinabahan ng ganito nang makita kong siya ang magiging guro ko. Basahin ang iba pa »
Doon siya lumaki, natuto at nagdalaga. Bagamat nakaranas mangibang bansa, umuwi siya sa tahanang kanyang kinalakihan. Malawak, maaliwalas, mababakas ang kasaganaan. Payak na bahay ngunit nakaririwasa sa pamumuhay. Sa tokador makikita ang mga larawan, kuha ng paglaki at ng mga magagandang alaala – tanda ng mahusay na pagpanday sa buhay. Hindi nagkulang ang kanyang magulang sa pagpapalaki, sa pagpapangaral, sa pagpapaliwanag kung paanong lumaban, makipagtunggali at mahalin ang buhay. Basahin ang iba pa »
Sa harap ng simbahan, isang batang ayta ang nakatingin sa bawat batang naglalakad kasama ng kanilang mga magulang. Nagkalat roon ang mga nagtitinda ng mga sorbetes, manyika at lobo. Upang makakuha ng atensyon ang nagtitinda ng lobo na may iba’t-ibang kulay, nagpapalipad ito ng lobo, sa gayon ay nasisiyahan ang mga bata at pinipilit ang kanilang magulang na bumili. Basahin ang iba pa »
Merong isang bahagi ng sarili na hindi mo kayang kontrolin. Hindi ito tungkol sa mga involuntary muscles natin. Tungkol ito sa sitwasyon ng buhay mo na hindi mo maipaliwanag kung bakit nagaganap.
Tinuruan tayo sa paaralan na ang tao may talino at kakayahang pumili, pinalaki tayo na para bang kasalanan ang magkamali. Para bang wala tayong lisensya na maging tanga dahil daw may utak tayo. Basahin ang iba pa »
Maglalabing isang taon ako noon nang mabalitaan kong namatay ang nanay ng kaibigan ko – sakit sa puso daw. Kaya pala ilang araw na siyang nawala. Pinuntahan namin siya – malayu-layo sa kanilang tinitirhan, naroon nakatanghod sa sulok. Iba ang kanyang mukha, hindi gaya ng dati na masayahin. Alam kong nagluluksa siya, masayahin at malikot siyang kaibigan. Panay lundag, takbo at kwento, pero hindi sa mga sandaling ito. Naroon ang tito niya, nagkukwento, binibida ang kababalaghan kung pa’no siya nakarating sa sulok na iyon. Kung paanong natunton niya ang pinaghihimlayan ng kanyang kapatid, sinundan niya lang daw ang amoy ng sampagita. Pinagmamasdan ko ang kaibigan ko, waring isang matandang nag-iisip. Basahin ang iba pa »
Gigising ako sa umaga, kakain, tatakbo at makikipag-agawan sa taxi. T’wing umaga, parang patintero, iba’t-ibang mukha, lahat sila, lahat ng nakikita at nakakasalubong ko; ano man ang ayos, suot o itsura… pare-pareho sila – mga ordinaryong tao gaya ko na ginagawa ang aming trabaho, ang mga nakasanayan na namin, ang comfort. Lululan kami sa mga silid o cubicle at doon tatakbo ang buong magdamag. Sa silid na iyon binubuno ang buhay, kumikita at natututo. Hanggang sa hindi na namamalayan ang pagtakbo ng oras at ang pagkakataon ay nauna na sa ikot ng orasang nakakabit sa corkboard – nagdidikta, nakabantay sa maghapon – ang panahon, sumuko na sa routine ng buhay ko. Basahin ang iba pa »
Bihira akong makipag away sa CSR dahil alam kong araw-araw ay nakakatanggap sila ng reklamo at ayoko ng dumagdag kaso hindi ako nakapagpigil ng malaman kong binabayaran ko pala ang internet connection na hindi ko naman nagagamit.
Mga 2 weeks ago ay sinubukan kong gamitin ang cellphone ko na naka 3G para makapag-internet. Sobrang bagal kasi ng PLDT DSL namin sa bahay; ang teorya 1. madalas ay sabay kaming magkapatid gumamit, 2. maraming gumagamit pag gabi 3. mahaba ang linya ko dahil nasa kwarto ako at 4. Php300++ lang naman kasi ang binabayaran namin so ano aasahan mo sa murang promo. Basahin ang iba pa »
Nakatitig ako sa monitor, hindi, ang totoo nakatitig ako sa’yo. Sa’yong alaala, hindi ko alam pero nagmarka sya dito sa isip ko, hindi siya makawala – ang totoo, nakulong siya sa puso ko, naiwan siya noong mahigpit kitang niyakap. Hindi na nakawala, naiwan ka dito. Basahin ang iba pa »
Napadpad ako sa mall para panoorin ang pelikulang 2 linggo ko nang inaabangan. Ewan ko ba kung bakit ako masyadong naintriga sa pelikulang ito at dahil huli na ng malaman ko na exclusive for SM malls pala ito, dali-dali akong tumakbo mula Ayala Mall patungong megamall para habulin ang last full show ng first day nito.
Magdadalawang taon na rin ako sa trabaho, breakthrough yun. Maraming nagsabi na hindi ako magtatagal sa corporate world dahil nga NGO worker ako dati pero ang totoo, nag-eenjoy ako sa trabaho. Sa dalawang taon na yun, ang laki ng pinagbago ko, bukod sa maturity sa work, dito ako tumanda. Nagbago ng anyo ng katawan, tumaba, in short. Hayaan nyo namang i-share ko ang compilation ng mga pictures ko mula 2006. Basahin ang iba pa »
After ng mahabang kalbaryo ng pananakit ng tyan at pabalik balik sa Asian Hospital para sa check up, isang naiibang karanasan na naman ang gusto kong ibahagi.
Kababalik ko lang mula sa Singapore para sa limang araw na trabaho. Medyo kabado dahil nga first trip abroad at the same time, business trip so may expectations. Basahin ang iba pa »
Pagkatapos ng 7 taon mula ng Edsa 2, tila ayaw ng bumalik ng tao sa Edsa. May People Power Fatigue na daw ang tao. Sawa na sa paulit-ulit na pagpapalit ng pinuno at nahihiya na sa mundo.
Ako rin, makailang ulit nang tinanong kung kailan ako sasama sa mga malilit na pagtitipon o kaya naman pilit kinukuha ang aking opinyon. Pabiro ko namang sinasabi na masama sa negosyo ang pagbabago. Status quo na lang. Basahin ang iba pa »
Simpleng aral ang tinuro sa akin, ang halik sa kamay, tanda raw ng paggalang. Kapag sa noo, pagkalinga naman. Kung sa pisngi, magkapalagayang-loob na kayo, sa madaling salita, itinuturing mo na siyang hindi iba. Pero ang halik sa labi, hindi daw maaaring kung kani-kanino lang. Dapat ay para sa mahal mo lang.
Habang nagbibinata, iniisip ko na makapangyarihan ang halik. Sagrado ito. Nakikilala nito ang wagas na pag-ibig. Gaya ng kwento, ang palaka ay nagiging prinsipe kung wagas ang pag-iibigan. Ito kahulugan ng halik sa labi. Basahin ang iba pa »
Sa tuwing uulan, sa halip na matulog upang namnamin ang lamig ng paligid, kasabay ng paghehele ng tigatik ng ulang tila uyaying mabilis magpahimbing, agad akong tatakbo kay itay.
Pupunit siya ng kaputol na piraso ng dyaryo, tutupiin hanggang sa magpantay ang bawat gilid. Tiklop, tupi, tiklop tupi at sa isang iglap, mayroon na akong bangkang papel. Basahin ang iba pa »
Para sa inang naulila sa kaisa-isang anak, walang lalalim pa sa galit at hinanakit na naiwan sa kanyang puso. Lumalatay sa kanyang alaala ang mga sandaling unti-unting panghihina ng anak, pagkaubos ng luha at pagkawalan ng pag-asa.
Sa silid na iyon kung saan niya pinaghele, inaruga at tinuruan hanggang sa maging isang ganap na dalaga, nasaksihan niya ang pinakamasakit na kabanata sa kanyang buhay – ang maabutan ang isang anak na nagkitil ng buhay. Basahin ang iba pa »
Noong bata ako, iniisip ko lagi kung ano nga ba ang gusto ko. Nakakapressure. Para bang worth 1 million pesos ang sagot sa tanong ng magulang mo : Anak, ano bang gusto mo paglaki mo? Naaalala ko pa ang mga itsura nila, lahat ng bisita ni Papa nakaabang.
Kilala kita. Sinusubaybayan ko ang kwento ng buhay mo. Magaan ang loob ko sa’yo. Sa isang tingin pa lang, alam kong down to earth ka. Hanga ako sa’yo dahil matatag ka. Kaya mong ihandle lahat. Napaka-cool mo.
May ilang kwento ng buhay natin na halos magkapareho. Sana tulad mo ‘ko, may sagot sa lahat ng problema.
Ilang beses na kong nagtangkang lapitan ka. Kaso nauunahaan ako ng kaba, baka kasi hindi tayo magkawavelength. Mukha kang matalino, natatakot akong matameme at hindi ko mahandle ang conversation. Simple lang kasi ako. Hindi sintalino mo. Basahin ang iba pa »
Siguro nung pinanganak ka, umuulan. Kasi nung ako naman ang iniluwal, tirik na tirik ang araw. Mahilig ako sa gulay at puro karne ang paborito mong ulam. Simple lang ako, maporma ka. Imposibleng magkasundo tayo.
Sa simula pa lang, ramdam ko ng ayaw mo sa’kin. May isang bakanteng upuan sa tabi ko pero mas pinili mong sa likod maupo, nilagpasan mo ako. E’ ano, hindi ka kagwapuhan. Nagkataon lang na magaling kang manamit. Basahin ang iba pa »
Hindi ko alam kung ako lang ang nakakapansin pero habang tumatagal, ang mga bagay na pinili natin para sa ating convenience ay nagdudulot ng kapaguran at discomfort.
Gigising ka sa umaga, ang una mong titingnan ay ang cellphone mo. tama o mali? Para bang may utang na loob ka agad kung may message ka sa inbox o na miss(ed) na call at hindi ka agad nakapagreply. Sa pagkakaalam ko, ginawa ang mobile phone para madali kang macontact pero hindi ito lisyensya na pag may mobilephone ka na ay wala ka ng karapatang hindi magreply.Hindi ba’t para tayong langgam na nabuhusan ng tubig at hindi mapakali kung wala tayong load at may nagtext kahit forwarded. Weird di ba? unti-unti ay nawawalan tayo ng control at nagkakaroon ng bagong kultura – ang textback culture. Yun bang pinag-aaksayahan natin ng piso (kung hindi nakaunlimited) ang magreply ng mga katagang he he. As in piso para ipaalam na napatawa ka. Lintsak, kahit ako nabiktima dito. Kinakailangan nating itext ang lahat ng ating nararamdaman. Kaya nga nagkaroon ng smiley sa text di ba. At maging buntunghininga, tinitext na natin ngayon. nakatanggap ka na rin siguro ng text na nag nakasulat lang ay sigh. OMG! hindi siya word, hindi siya text, isa itong reaksyon o kilos na nirereply na rin natin. tsk tsk tsk. Basahin ang iba pa »
Kanina ko pa sila hinihintay. Ang sabi, ngayon daw ang class reunion e’ bakit kaya ang tagal nila? Ang sabi dito sa imbitasyon ay ngayon kami dapat magkikita-kita. Ito talagang Grade 6 – St. Michael. Ang bagal kumilos at ako pa ang pinaghintay. Sabagay, nararanasan ko naman ito araw-araw habang pinaghihintay nila ako sa 4th floor at sila naman ay nagkukumahog lunukin ang kahuli-hulihang pagkaing isusubo sa recess. Matapos mabilad sa araw ay papasok sa klase kong ang dudungis at nagkakalat ng masangsang na amoy; amoy-araw ika nga. Kulob pa man din ang kwarto kaya kahit anong lakas ng electric fan at aircon ay paikot-ikot lang ang singaw sa klase. Sasabayan pa ng kamag-aral nilang ang hilig magpasabog ng di-magandang amoy. Ito ang tipikal na araw ko sa grade 6. Nakakaaliw talagang alalahanin ang mga batang ito. Ang pasulyap-sulyap at nakaw na tingin nila sa isa’t-isa. Si Lawrence na di makatingin pero pag nakatalikod saka tumititig. Si Emy naman kahit matalino ay eto, kilig na kilig pag napag-uusapan si…. Roland…Ronnel ah Rennel! Tagal na kasi kaya di ko maalala. Si Viana nga pasimple pero sa grade 5 pala nakakaramdam ng pag-ibig. Hehehe, kung alam lang ng mga kaklase nila kung sino ang napupusuan ni Viana. Pero siyempre hindi ko sinabi sa kanila baka nga naman magalit si Mannix at naku, kaibigan pa yata nya yun….Hmmmm sino nga ba yun? Di ko na rin maalala. Basahin ang iba pa »
“Tulungan ko na po kayo” bati ng binata sa isang matandang may bitbit na mga panggatong.”Wag na amang, kaya ko na ito.” Tanggi ng matanda. Mga pitumpu’t-limang taon na ang matanda. Puti na halos ang lahat ng kanyang buhok.
“Tirik na tirik ang araw, anong ginagawa mo rito?” usisa ng matanda.
“Gusto ko pong makita ang bukal, masarap daw po ang tubig sa bukal.” “Naku, sigurado ka ba? Malayo ang bukal at mapanganib sa mga batang tulad mo. Mukhang hindi ka sana’y makipagbuno sa mga mababangis na hayop?” Basahin ang iba pa »
Bakit ka nalulungkot, bulaklak?
Naiisip kita dahon, kailangan mo ba talagang patirahin ang higad?
Oo, kailangan niyang mabuhay.
Paano ka, baka ikaw naman ang mamatay. Kakain ka lang niya!
Kailangan kong gawin iyon para mabuhay ka bulaklak
Bakit ako?
Dahil narito ako para tumulong na buhayin ka. Basahin ang iba pa »
May napulot akong papel. Nakasulat doon na may matatagpuan daw akong isang kaibigan. Kinakailangan ko raw sumakay para matagpuan ito. Umuwi ako agad sa amin dahil baka naroon na ang kaibigang tinutukoy sa papel.
Sumakay ako sa likod ng kabayo pero wala doon ang bagong kaibigan. Binuksan ko ang binatana at nakita ko ang aming hardin. Maraming halaman at insekto doon. Masaya silang naglalaro pero hindi ko sila maintindihan. Lumabas ako sa likod-bahay at nagpunta sa dagat. Sumakay ako ng bangka upang hanapin ang aking kaibigan pero walang ibang tao sa dagat. Ah alam ko na. Sumisid ako sa ilalim ng dagat, sumakay ako sa likod ng dolphin at doon nakita ko ang iba’t-ibang hayop at halaman, pero hindi ako mabubuhay doon. Kaya bumalik na lamang ako sa amin. Basahin ang iba pa »
Matayog ang lipad ng mga lawin. Doon sa himpapawid ay buong lakas nilang sinusuong ang mga ulap. Aakalain mong may kalabang sinusugod. Ganito ang kanilang pangkaraniwang buhay. Kahit mataas ang lipad ay tanaw na tanaw nila ang kalupaan. Ang munting kilos sa ibaba ay agad nilang napapansin. Madali silang nakahahanap ng pagkain. Subalit hindi sa lahat ng panahon ay naghahanap sila ng pagkain. Ang mga ibong ito ay tila mga bantay sa kalawakan. Ang mga kagubatang maninipis na o di kaya ay nakalbo na ay kanilang tinatamnan. Mula sa ibaba ay tumutuka sila ng mga prutas. Ang mga buto nito ay kagat-kagat nila at saka binibitawan sa tapat ng mga lupang bakante, o kaya naman sa gitna ng mga kagubatang unti-unting napapabayaan ng tao. Basahin ang iba pa »
Sabi sa hula, ang 2008 daw ay magiging masagana lalo na sa akin. Yahoo! Hindi ko na kailangan ng maraming lucky charm dahil charming naman daw ako este lucky naman daw talaga ang year na’to – isa pang yahoo! Dahil year of the rat, magiging malikot ang pag-iisip at laging abala, gagalaw ang taon na ito gamit siyempre ang diskarte… gaya ng mga daga.
Mukhang may katotohanan ang year of the rat. Dalawang ebidensya. Una rito ay apat na ang dagang nakikita ko kanina sa daan at sa labas ng bahay. As in OMG, kung pwede nga lang sana silang gawing pet! At isa pang ebidensya, hilong-hilo na ako sa dami ng trabaho. Halos hindi ako makahinga. Unang buwan pa lang, ay subsob na sa desk para habulin ang mga sunod-sunod na requirements. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Disyembre 25, 2007 ni bernardumali
Naging busy ako kaya matagal ding nabakante ang espasyo ng blog ko. Siguro, may mangilan-ngilang sumisilip at nagtataka kung bakit hindi ako nakakapag-update, ang sagot – wala lang. ‘Yun ang mas pamatay – wala lang.
Hindi sa tinatamad, nagkataon lang talaga na gustuhin ko mang magsulat, nawawalan ako ng drive, parang kulang, parang pag pinilit ko – hilaw. Marami sanang magagandang karanasan kaso kapag isusulat ko na, pagod na ako at wala na akong gana.
Okay, sabihin na nating napakabait ng Diyos at isang araw, sa kalagitnaan ng inis sa trabaho ay biglang may makikilalang bagong nilalang. Marami sila pero sabi nga sa kanta ni Barbie Almalbis (closeup soundtrack) Just a SMILE
I wanna tell you everything, piece by piece
Won’t you come up closer
I want to, hear you breathe Basahin ang iba pa »
Noong 2001, ako na ata ang pinakamayabang na tao sa mundo. Nobel Peace Prize Awardeeata ‘to. Gusto ko nga sanang umattend noon sa EDSA para makitanggap ng award pero siyempre, sino ba ang dapat tumanggap bilang kinatawan ng bansa kundi ang Pangulo.
Kung tutuusin mas mataas sa Nobel Peace Prize ang award, ito yung special award na binigay ng The Nobel Peace Prize Laureates Foundation (Nobel Peace Foundation). Para ito sa ating special gift sa mundo … ang Wonderful gift of the Spirit. Pagkilala ito sa Edsa 2. Basahin ang iba pa »
Kwento ng Paruparong Bukid na may marudbod na obsesyon sa lungsod
Sa isang malawak, mapuno at magubat na lupain sa tabi ng lungsod matatagpuan ang isang natatagong hardin. Dito sumisibol ang iba’t-ibang uri ng halamang namumulaklak, naging tahanan din ito ng mga higad na nangangarap maging isang paru-paro. Dito ipinanganak si Madam Butterfly. Basahin ang iba pa »
Dito ka lang sa tabi ko. Gusto kitang makasama, minsan pa, kahit ngayon lang. Maramdaman ang init ng ‘yong katawan. Hinahanap ko ang kalingang iyan. Sumandig ka, kahit bahagya, wala lang, gusto ko lang ng may kasama. Gusto kong maramdamang panatag ka sa akin, at ako sa’yo.
Habang ang lahat ng mga kalaro ko noong bata pa ako ay nangangarap na magpunta sa Amerika, hindi ko alam kung anong meron sa Afrika at simula ata ng magkaisip ako ay gustong-gusto kong magpunta doon. Kaya nga isinama ko na sa plano ko na makapagvolunteer work sa anumang bansa sa malawak na kontinente nito. Basahin ang iba pa »
Ooopps, dyan ka lang! Kung sakaling mapadaan ka, para sa’yo talaga ‘to. Ang tagal na nating hindi nag-uusap. Ang tagal na nating walang communications. Kahit hi o hello, kahit forwarded text o simpleng smile sa friendster – wala. Busy ba? Medyo busy rin ako. Ang totoo, nakakapagod kaya kahit ako, hindi makatext. Pero kanina, sa meeting, walang anu-ano, naalala kita. Natulala ako, naisip ko, ang tagal na nga pala nating hindi nagkikita. Malalim ang buntunghininga ko nun, alam ko, may kulang. Basahin ang iba pa »
Musta ka na? Kelan nga ba tayo huling nagkita? Ay oo, tama. Hehehe. Nakakahiya. Akalain mong napagdaan ko iyon. Akalain mong nakasurvive ako sa relationship na ‘yon.
Okay na ko ngayon. Tama ka. Naghihilom rin ang sugat. Parang kelan lang iyak ako ng iyak at lahat na ata ng tao sa opisina ay nagsawa na sa mga bitterness ko. ‘Uy, salamat ha… salamat kasi nakinig ka. Kahit alam ko namang wala kang masabi at hindi mo alam kung anong ipapayo mo, nakinig ka pa rin. Pinaramdam mo na sincere ka. Okay na yun.
Ipinaskil noong Setyembre 24, 2007 ni bernardumali
Hindi ako sigurado kung saan aabot ang blog entry na’to, kung sinu-sino ang makababasa o kung may papansin man lang. Gayunman, magbabakasakali akong dito hilingin ang matagal ko nang inaabangan sa TV. Hindi ito tungkol sa kung anumang telenovela na sumikat sa Mexico, Korea o Taiwan. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Setyembre 19, 2007 ni bernardumali
Kamakailan lang ay inulan ako ng text tungkol kay Inday. As in sunod-sunod at ang nakakaintriga pa dito ay galing sa iba-t-ibang tao. Na windang ako. sino nga ba si Inday at bakit biglang naging celebrity siya sa text, email at blog. Astig ang mga linya. Si Inday ba at si Kris Aquino ay iisa? O nanay ba ni Inday si Miriam Defensor Santiago?
Di ako nakatiis kaya hinanap ko siya at dito ko siya natagpuan: Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Setyembre 11, 2007 ni bernardumali
Hindi aapaw ang batis sa buhos ng rumaragasang talon sapagkat nakaabang ang sinapupunan ng dagat na magsisilang ng mga butil ng hamog; paakyat pababa, hahalik sa pisngi ng langit at kakawalang mga ulan.
Anupat ang dampi ng ulan ang paalala ng isang magandang buhay.
Pinagdurugtong nito ang lupa at kalawakan. Inaabot nito ang hangganan ng imahinasyon. Waring hinuhugasan nito ang maruming isip at nililinis ang kaluluwa ng sinumang madampian at makadama. Basahin ang iba pa »
sa burger king dyan sa glorietta, tumambay muna ako. kung nagtitipid kasi, dito na ko nakiki wi-fi. Dinner and internet in 1.
sa sulok ng 2nd level ako sumiksik, para naman hindi nakakahiya na mag open ng mail at magbasa ng blog. Habang nagpapakahi-tech ang mga tao sa kani-kanilang laptop, halos lumabo naman ang mata ko sa liit ng lcd screen ng cellphone ko. Basahin ang iba pa »
Sa paghahalungkat ng mga gamit, di sinasadyang nakita ko ang isang activity paper noong nasa college ako. Isa itong epitaph. Nakasaad doon na mamamatay ako sa mismong kaarawan ko, taong 2015. Halos sampung taon mula ngayon. In short.. may taning na pala ang buhay ko… at dahil may sampung taon na lang ang itatagal ko, naisip kong gumawa na ng death wish / last will testament… yahoo!
1. Ayoko ng kristianong libing. Ayoko ng krus sa aking puntod. Naniniwala ako na ang krus ay tanda ng kamatayan at ako ay walang kamatayan. Basahin ang iba pa »
alam mong nasasaktan ka. ramdam mo ang hapding gumuguhit sa dibdib sa t’wing maaalala siya o kaya naman ay may magbibirong nariyan siya, nakita niya lalo na kung may kasama ng iba. ang katotohanan kasi, wala na kayo, nakahanap na siya at naiwan ka.
masakit? kung gayon ay ‘wag mo ng ituloy ang pagbasa.
sa relationship, parang kwento yan ng mga artista. halos lahat na ata ng klase ng relasyon ay maihahalintulad sa mga buhay-artista.
guy and pip
isang relasyong gawa-gawa lang at bunga ng malikot na imahinasyon. akalain mo bang bigyan pa kayo ng anak-anakan na manika? may mga kaopisinang parang mga fans na walang haribas sa pagpapartner at paggawa ng kwento ninyo. Basahin ang iba pa »
nagsasalitan ang pala at pagpapalitada, dumadagundong ang kalsada sa t’wing uusad ang mga traktorang huhukay sa lupa habang ang martilyo, lagare at piko ay nagsasagutan. ito ang ritmo na naririnig ko madalas. ito ang orkestrang bumibingi sa akin.
kunwa’y abala ako at walang naririnig, nagpapanggap na tulala sa kanbas na nabubuo sa aking isipan. isisilang na ang isang bagong bayan – nagbibihis na ang kalunsuran.
hayaan na ang alikabok, anupa’t ang pulbos na ito’y mapapalitan ng mga pinturang lilikha ng masiglang mundo. Basahin ang iba pa »
simula ng matuto akong maglakwatsa, este pumasok mag-isa, mamasyal at sa kasalukuyan ay magtrabaho, ito na nga yata ang bati ko sa tuwing uuwi – anong ulam? sigurado akong hindi ako nag-iisa. kung nagsasalita ang kaldero o kung biglang aapoy ang kalan, siguro ay magsasalita ito ng anong akala mo sa’min katulong na tagapagluto at maghahain sa t’wing uuwi ka? Buti na lang at hindi sila nagsasalita. Ang pinagtataka ko lang, nagsasalita naman ang nanay at tatay ko, pero hindi ko narinig sa kanila ‘yun. laging may sagot o kung wala namang ulam ay magsasabing bumili ka na lang dahil naubusan o hindi nakapagsaing dahil ikaw na lang naman ang kakain, baka sumobra at mapanis lang. hindi naman nila ako sinagot na “bakit nag-abot ka ba?” o kaya “anong akala mo dito, restaurant?” Basahin ang iba pa »
sa mga oras na tahimik ka, hindi na ko nagtataka. kilala na kita. alam kong may tumatakbo na namang ideya sa isip mo. mga materyales na patok sa mga mambabasa. mahusay ka talagang writer. maraming nagsasabi niyan – hindi lang ako.
d’yan mo nga ako nadale – sa mga sulat mo. yung mga love letters na sagot mo sa sulat ko noon, hanggang ngayon ay nakatago pa rin. ang sarap ulit-uliting basahin. para bang bumabalik yung pakiramdam. Basahin ang iba pa »
IM LOST. mga ilang araw rin akong walang identity. as in walang id. at sa kung anong kadahilanan ay tila naipit ako sa mundong nakatali sa mga alituntunin nilang kahit sila ay hindi nila maintindihan. sinubukan kong mag apply ng line ng telepono pero hinihingan ako ng 2 id kahit may affidavit of loss na ako. nag apply rin ako sa prc at ganun din – 2 id ang kailangan. sa sss din. anak ng tokwa. kung lahat sila ay hindi makaintindi na nahold up nga ako at nakuha lahat.. as in lahat…. wala akong id na maipapagawa. kinailangan ko pang gamitan ng charm at harm para payagan akong magrenew at magpagawa ng bago. Basahin ang iba pa »
desaparacidos. kung totoong sundalo ang gumagawa ng gayong uri ng krimen, anong edukasyon ang nakukuha nila upang manguna sa dahas, tanggaping matatamo ang kapayapaan at katiwasayan sa pamamagitan ng paglikha ng karahasan sa itinuturing pa lang nilang banta sa bayan – samakatuwid, ano ang pinagkaiba nila sa kanilang kalaban? Basahin ang iba pa »
alam kong harapin ang kamatayan, subalit wala akong sagot kung paano ko haharapin ang maylalang sakaling matanto kong sa isang bahagi ng buhay ay naroroon siya.
na siya ang may likha ng lahat at bahagi ako ng lahat.
na kung ang mga nagawa ko o ni iniisip pa lamang ay may kaukulang paghusga, at mapatunayang nagkasala higit pa sa inaasahang dami o bigat para sa isang taong dapat tumanaw ng kadakilaan, Basahin ang iba pa »
gaya ng palaka na masayang lumulundag at kumukokak sa pagpatak ng ulan, heto ako… maligalig at nais damhin ang lamig ng bawat patak sa aking balat. kokak!
isang taon na rin akong nagtatrabaho ( na naman). Bihira na makatagal ako sa trabaho, ibig sabihin, masaya ako sa ginagawa ko. Yun nga ang nakapagtataka doon, paano akong nasisiyahan sa isang trabaho na Basahin ang iba pa »
Bago pa tayo
pinintahan na nila ang buhay;
may kulay ng tuwa, ng ligalig
ng pakikidigma ng pag-asa.
Isinigaw ang kalayaan,
umaalingawngaw ang kanilang kasaysayan
sa mga telang minantsahan ng dugo Basahin ang iba pa »
Dahil election week, may liquor ban at dahil dito boring ang mga gimikan. pumunta akong QC (weekend hangout), nag pabody scrub, at tumuloy ako sa bahay ng isang long lost friend na naassign sa mindanao para sa kanyang Development Work – saving the children from armed conflict. Pabalik ako sana sa Payatas para sa SVO LTS, pero nauwi sa kwentuhan at bahaginan ng bago niyang natutunan sa pagtugtog gamit ang instrumento ng mga Yakan (katutubo sa Basilan). Basahin ang iba pa »
Dahil election week, may liquor ban at dahil dito boring ang mga gimikan. pumunta akong QC (weekend hangout), nag pabody scrub, at tumuloy ako sa bahay ng isang long lost friend na naassign sa mindanao para sa kanyang Development Work – saving the children from armed conflict. Pabalik ako sana sa Payatas para sa SVO LTS, pero nauwi sa kwentuhan at bahaginan ng bago niyang natutunan sa pagtugtog gamit ang instrumento ng mga Yakan (katutubo sa Basilan). Basahin ang iba pa »
Bilib ka sa mga marunong maggitara kaya naman pinakialaman ko ang gitara ng kuya ko, pero hindi pala ganun kadali, bukod sa kalyo, sigurado akong may mahal ka ng iba sakaling magkatono ang bawat paghimay ko sa kwerdas. Hindi sapat ang hangarin kong alayan ka ng kanta, syempre, hahanapin mo pa rin ang boses niya.
Mahilig ka ring magluto kaya naman bumili ako libro na Kusina at iba pa, kaso naihain ko na ang adobo ng malaman kong pasta pala ang gusto mo. Basahin ang iba pa »
1997 nang magdesisyon akong hanapin ang sarili kong landas. Tambayan ko noon ang tabi ng riles. habang binabagtas ko ito, pilit kong binibilang kung ilang makakapal na kahoy na ang tinutuntungan ko. ito ang hinahakbangan ko upang makarating sa tambayan. nakatutuwang isiping kinakaya ng mga kahoy ang tone-toneladang treng gumuguhit padausdos sa mahabang riles. kabisado ko ang oras ng pagdaan ng tren, alam kong may aksidente kung sakaling naantala ito. namamangha rin ako sa gahigante nitong makaninang waring nangangakong magdadala sa mga pangarap ng mga nakaangkas dito. Basahin ang iba pa »
Ang nagkrus at sanga-sangang daan
larawan ng magkakaiba-ibang paraan
sa pagkakamit ng matiwasay na kinabukasan
nang magkakasalungat sa lipunan;
ng mahirap at mayaman
ng may dunong at mangmang
ng makakaliwa’t makakanan Basahin ang iba pa »
Pasyensya ka na kung mag-isa ka na namang naglalaro. Wala pang nakukuhang yaya ang mommy mo o ewan ko nga kung may plano pang kumuha ng yaya yun. Mahirap ang buhay ngayon, malilipat na naman sila ng project at medyo bababa ang sweldo nila. Pansamantala, kami muna ang titingin sa’yo. Ang tita mo medyo busy sa pag-aaral, mahirap naman talaga ang ECE. At saka, andito sya para mag-aral, hindi para mag-alaga sa’yo. Mahirap na at baka isipin ng mga pinsan ko sa Bulakan ay inaalipin namin siya dito. Kaya nga sa twing aalagaan ka nya, ‘wag ka ng masyadong makulit. Buti nga at inaalagaan ka pa nya kahit na ginigising mo twing madaling araw, inaapakan, kinakagat at pag hindi nagising ay kinukuha mo ang cellphone nya sa ilalim ng kanyang unan at saka mo inihahagis, maswerte kung hindi sya tamaan. Malas kung bumukol at paghinalaan kami ng mga magulang nya na minamaltrato sya. Hindi naman sila maniniwala na kahit 1 taon at kalahati ka pa lang ay masyado ng mabigat ang mga kamay mo. Hindi naman nananakit sa Barney di ba? Kanino mo natutunan ‘yan. Basahin ang iba pa »
Alas diyes pa lang ng umaga ay may tawag na. Pupungay-pungay at kinuha ang number nang nagpapareturn call. Tinawagan ko naman, interview daw mamayang 2:30 ng hapon. My god, short notice, paano na ito at wala akong isusuot kaya tinanong ko agad ang consultant, Ma’am I have a very naïve question, do I need to come in a formal attire? Tumawa siya. No hindi naman, smart casual lang. Ah ok, smart casual. Aktwali, hindi ko rin alam kung ano yun. Hehehe pero syempre explain ako, kasi NGO work ang pinanggalingan ko kaya hindi uso sa akin ang formal. Ok lang daw. Sa bagay, baka bagsakan kita ng telepono, short notice na nga irerequire mo pa ako magsuot ng formal. Paghang ng phone- nagbrown out. Lechugas na araw! Nang-iinis. Tawag ako agad sa meralco at isang oras lang, may kuryente na. Buti na lang charming ako. Basahin ang iba pa »
Ang cellphone kong ipinagtanggol noong nakaraang buwan ay tuluyan ng nawala nang mahulog sa bus. Matapos kong kausapin ang cellphone na ito noong gabi at sinabing hindi ko siya gusto dahil sa kulay at hugis niyang ataul ay tila kusang siyang lumayo. Waste thoughts kung manghihinayang pa ako, itinawag ko na lang sa globe upang ireport at ikansel agad. After 20 minutes, cut na ang line. Saka nakiliti ang isip ko nang maisip kong mag-upgrade ng phone. This time, yung may matinong camera na at hindi lang poly. Lintsak, wala naman sigurong masama na mag-upgrade. Basahin ang iba pa »
(Isang silid na kwadrado, may laking apat na metrong luwang sa magkabilang panig. Ang papag ang nagsisilbing higaan, hapag-kainan, upuan at palaruan ng bata. Sa ulunan nito ay may isang lumang tukador na wala ng salamin, mayroon itong isang drawer na pigtal na ang hawakan. Ang pinto ng bahay ay nasa gawing paanan, banggerahan naman ang katapat nito.)Tagpo : Pasado ala-una ng umaga. Sa Tahanang iyon. Basahin ang iba pa »
magaan naman
talaga ang pakiramdam ko nang araw na’to. nakatanggap pa ako ng text
galing kay melis na merong liveaids monologue sa UP. wala naman akong
lakad nang gabing yun kaya nagconfirm ako. akala ko, concert, wala
akong ideya kung ano ito. mahirap kumuha ng taxi mula qc ave papuntang
UP kaya tinext ko si melis na malelate ako. 7 pm kasi ang usapan namin.
7:15 na nang mga oras na yon. nasa circle din siya nang sabihin kong
nagjeep na lang ako kaya naman nagpahintay na lang ako sa jollibee
philcoa dahil nakataxi siya. naglowbat si melis. sa simula, may
kaunting agam-agam kung paano ako kokontakin dahil limang minuto na ay
wala pa ako. buti na lang at dumating ako bago pa siya mainip. Basahin ang iba pa »
Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag ang pagkakataong nagkatugma-tugma ang tila dibuho ng aking kasaysayan. Sa isang aklat ng mga kaarawan, napagtanto ko na si Hellen Keller ay ipinanganak sa parehong araw ng aking kapanganakan. Natuwa ako.
Nagulat din akong malaman na ang Litle Prince (Antoine de Saint Exepury) ay may kaugnayan sa amin, sa aming buhay. (ayon sa aklat) Basahin ang iba pa »
Walang bago sa bagong taon. Naisip kong ituloy ang nasimulan ko na sa halip na magbago na naman ng plataporma sa buhay. Hindi ako gobyerno o trapo na walang inatupag kundi magpalit ngplano
. Hindi ko man natapos o nagawa, pwede ko namang ituloy. Ang mahalaga, may nasimulan na at may tatapusin. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Disyembre 20, 2006 ni bernardumali
ang interaksyon, mas madalas ay sa loob nagaganap. ilang taon na rin akong ganito. nakikipag-usap sa sarili. kaibigan ko ang sarili ko. walang tanging iba na nakapagdudulot ng kaginhawan maliban sa aking sarili. iniisip kong ang lahat ng nagaganap sa paligid ay may kaugnayan sa’kin. iniisip ko ring may mga pangyayaring nagaganap para lang sa akin. may sumusulat ng iskrip pero minsan naman, hindi ako nagpapadaig. pilit kong binabago ang mga sanay magaganap. dahil ayoko ng pangkaraniwang buhay. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Disyembre 10, 2006 ni bernardumali
Magkaibigang matalik ang nanay ko at ang nanay ni Rodel.
Oo! totoong magkaibigan sila mula pa ng malilit pa sila.
Madalas silang makitang magkasama.
Nagkukuwentuhan, nagtitirintasan ng buhok, magkasamang nagpapalinis ng kuko, naglalagayan ng make-up sa mukha, naghahatiran ng ulam at naririnig ko pang nagngingisngisan sa t’wing pinag-uusapan ang mga tatay namin. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Nobyembre 30, 2006 ni bernardumali
1997, unang taon sa kolehiyo at magpapasko. Agad akong nag impake ng mga damit papuntang
Cabanatuan. Ito na ata ang unang pinakamatagal na byahe ng buhay ko. Kung anu-anong kumalat na balita tungkol sa kaibigan ko. Magpapakasal na daw sa iba, nabuntis na daw, iniisip daw na magpalaglag at marami pang hindi tiyak ang kasagutan. Boyfriend din niya ang kaibigan ko at siya lang ang nawalay sa amin dahil doon na siya nanirahan. Siguro nasa 7 kaming pumunta. Magkakatropa. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Nobyembre 26, 2006 ni bernardumali
Akala ko sa pelikula lang pwedeng mangyari yun. Halos sumabog ang dibdib ko at nautal-utal pa nga. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa’yo na mahal na kita. Pero nung mga oras na yun, kinalimutan ko ang hiya, sinubukan kong sabihin sa’yo hindi lang para hingin ang sagot mo kundi pati saklolohan mo ko. Magkaibigan tayo di ba? Nasa krisis ako ngayon. Isang malaking krisis ng buhay ko ang ibigin ka. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Nobyembre 23, 2006 ni bernardumali
Sa Davao del Norte ko nakaulayaw ang mga bulalakaw. Kinailangan kong makipamuhay sa mga Dibabawon sa maikling sandali upang mapakinggan ang kanilang mga karanasan at gayundin ay makapagbahagi. Edukasyong Pangkatutubo ang paksa namin at layon namin. Nakapagsimula na sila at sa totoo lang, mahusay ang kanilang pagkakabalangkas ng kurikulum. Basahin ang iba pa »
Ipinaskil noong Nobyembre 20, 2006 ni bernardumali
kung lalagyan ng plot ang buhay mo, kulang ang isang libro para idetalye ang mga ginagawa mo. Isang kurso ang kinakailangan para pag-aaralan kung paano ka kikilalanin at kung paano ka uunawain. alam mo ng mahirap ang kursong yan at hindi mataas ang pagkilala sa ganyang propesyon, itinuloy mo pa rin. alam mo ring mahirap ang trabaho at paulit-ulit mong sinasabing huling taon mo na ‘to, sa huli… ikaw rin ang tumatawad at nanghihingi ng isa pang pagkakataon upang unawain ang kinalalagyan mo ngayon. nasasaktan ka ng paulit-ulit at halos ayaw ka ng pakinggan ng mga kaibigan mo dahil sa mga litanya mo, pero natututunan mo pa ring pakinggan ang nilalaman ng puso mo. may pagkakaton naman na mag-iba ng trabaho pero nakikipagmatigasan ka at sinasabing hindi lang trabaho ang hanap mo kundi kabuluhan. Basahin ang iba pa »
namamaos na ang aircon sa kabubuga, halata na sa maingay at gasgas nitong tunog. Gayundin, ‘wag idalanging malubak at papatak ang tubig mula bunganga nito. Maswerteng nakakuha ng upuan sa tabi ng bintana ‘ngalang hindi pwedeng sumandal. Naglilimayon ang maliliit na ipis na padaan-daan at tumutulay sa bintana. Gabi na, madilim at makapal ang usok sa labas mula sa mga tambutso ng sasakyan. Walang matanaw at kung mayroon man, nahaharangan ng mga sulat Hapon o Intsik na nasa kulay pula. Matagal na ‘tong nakapaskil at nakikita sa mga bintana ng bus ngunit hanggang ngayo’y walang makapagsabi ng kahulugan. Minsang naiisip na lang na baka ang nakasulat dito ay Hudas not pay or God Bless our trip. Pwede rin sigurong basta driver sweet lover. Sa bawat gilid ng bintana ay may pindutang hindi naman gumagana. Kahit hindi nauunawaan ang nakasulat, natitiyak na ang tinutukoy rito ay pindutin kung bababa. Basahin ang iba pa »
Natuto na ako,
hindi dapat iasa ang pag-ibig sa kanta.
Sa simula’y dama ang himig
sabay na sinasambit ang titik
damdami’y iisa ang himig Basahin ang iba pa »
para sa kaarawan ng isang Australyanong kaibigan na si Jarrah – kasamang nakipamuhay sa piling ng mga katutubo.
—
Nagkaroon ng pagtitipon ang mga katutubong guro na naninirahan sa Luzon. Ang mga nagsidalo ay ang mga Ayta ng Botolan Zambales, Ibaloi at Kankana-ey ng Benguet at mga Guilayon ng Kalinga. Ang pagtitipon ay naganap sa Quezon City noong Mayo taong 2005. Layunin ng pagtitipon na makabuo ng sariling kurikulum ang mga katutubo; mga aralin na angkop sa kanilang pamumuhay at tumutugon sa kanilang pangangailangan. Basahin ang iba pa »
Medyo mabigat ang buwan ng Agosto, buti na lang at tapos na Sa simula pa lang nararamdaman ko na na maraming maaaring maganap na hindi inaasahan at nagkatotoo nga. Hindi ko alam kung sadyang nasanay ako sa sinasabing nakatakdang kaginhawan pagkatapos ng unos kung kaya’t nasasabi kong maaliwalas at maraming kapana-panabik na nagaganap sa buhay ko ngayong Setyembre. O siguro nga bahagi na rin ng kagustuhan kong maging maayos naman ang buwang ito. 2 bagay ang nararamdaman kong magpapabago sa kasalukuyang takbo ng buhay ko; kung ano yun, hindi ko matiyak. Nag-iisip-isip ako nitong mga huling araw sa isang desisyong maaari kong gawin para sa darating na araw. Naghanap ako ng sign. Hindi ko ito madalas ginagawa, napipilitan akong gawin ito kung hindi ako makapagdesisyon at hindi malinaw ang nararamdaman ko; baka kasi hindi ko mailayo ang personal na saloobin. Ngayon ang huling araw na itinakda ko para makita ang sign pero kanina sa opisina naisip kong mukhang walang sign na darating. Nagdesisyon akong dumaan na sa Glorietta (araw-araw kong daan pauwi), sobrang traffic! Nakatulog ako at pagmulat ng mata ay sumambulat ang isang lalaki sa bintana na nagbebenta ng sign na hinihingi ko at para talagang iniaabot pa sa akin. Ayoko sanang tingnan dahil hindi rin naman ako handa sa desisyong ito subalit nang ibaling ko ang tingin sa kabilang bintana ay isa na namang lalaki ang may hawak nito at tila gustong ibenta sa akin. Basahin ang iba pa »
Maligayang kaarawan. Kumusta ka na? Dalaw ka naman sa amin. Akong bahala sa accommodation. Hindi ka kasi pwedeng tumira sa dati mong bahay kung ayaw mong maistorbo sa yapak ng ‘sandaang taong panhik panaog dun araw-araw. Museo na kasi ‘yun. ‘di ka na mareach. Kahit saang lugar may kalyeng nakapangalan sa’yo. Lahat ng tao ni batang gusgusin ‘e kilala ka. Aba, kahit saan, matatagpuan ang ulo mo! Alam mo ba, dati nasa piso ka rin? Basahin ang iba pa »
GOODNEWS. sabi ni mabel (roco), madali raw malaman kung ang isang bagay ay para sa’yo. Mararamdaman mo daw ‘yun. Yung bang kahit mahirap ay parang nagiging magaan, yun bang parang may magic! Tama siya. Magic!
BADNEWS. Kalahati na ng taon, 3 pa lang ang naaaccomplish ko sa aking new years resolution : 1. Magtanim ng puno 2. Magpalaya ng ibon o kaya isda 3. Dumalaw sa mga matatanda 4. Mag-alaga sa bahay ampunan 5. Sumulat ng kuwento o tula 6. Mag-hiking 7. Magvisit sa museum 8. Dumalaw sa dati kong school 9. Mag-offer sa church 10. Mag-initiate ng peace sa dating kasamaan ng loob 11. Mag-abang ng falling star 12. Maligo sa ulan. actually hindi naman sya resolution, para syang plans. Basahin ang iba pa »
Katatapos lang ng uplate, 2:10 am nang isalang ko ang mga damit sa washing machine. Matapos kong ilagay ang ariel at downy sa container, sumibat na ako at umakyat sa kwarto ko. Minsan lang dumating ang ganitong pagkakataon, yun bang malikot ang isip mo, nagkalat ang mga ideya pero hindi mo masimulang magsulat. Hindi mo alam kung saan magsisimula. Basahin ang iba pa »
Our newly renovated clinic is now open and is serving with two dental chairs. Please visit us at #1 Gen. Santos Avenue Daanghari Bicutan Taguig City (2nd flr of Villarica Pawnshop).
Maraming astig na teachers ang hinangaan ko, marami rin naman ang hindi ko alam kung bakit naging teacher. Ang mga sumusunod ay ang mga gurong hinding hindi ko malilimutan! Mga gurong masasabi kong may malaking impluwensiya sa pagkatao ko.
Sulat mula sa bangko ang nagpaikot sa pwet ko, ‘bayad na ako ah, ano na naman ‘to?’ Tawag sa customer service, press 1 for blah blah subscriber press 2 for blah blah. Okay, press 1 ako at marami pang press para umabot sa kanila, sa dulo kailangang i-enter ang account number then pin number saka ko pa lang nakausap ang customer service representative. Nagpakilala na ako at di pala sapat ang pangalan ko, kailangan ng account number for verification, birthday, address, at kung anu-ano pa. Ang katapusan, sumobra daw ako ng bayad kaya hiningi naman ang account number ko isa pang bank account para daw maibalik ang sobrang singil (at hindi naman naibalik dahil kinonvert nila sa reward points e pinacancel ko na naman yung card na yun so wala rin). Basahin ang iba pa »
Sa internet shop, sa pnu. Naghihintay. 11am usapan. 9:30 pa lang. Tambay muna sa i-shop. Graduation na naman pala bukas. 5 taon mula nang aming graduation. Medyo luntian ang lupa. Parang alpombra. Nagbibigay karangalan sa sinumang daraan.
Malaki na nga ang pinagbago ng pamantasan. May mabuti namang naidulot ang pagtaas ng tuition fee na noon pa namin isinusulong (hahahaha). Basahin ang iba pa »
Sa paghahalungkat ng mga gamit, di sinasadyang nakita ko ang isang activity paper noong nasa college ako. Isa itong epitaph. Nakasaad doon na mamamatay ako sa mismong kaarawan ko, taong 2015. Halos sampung taon mula ngayon. In short.. may taning na pala ang buhay ko… at dahil may sampung taon na lang ang itatagal ko, naisip kong gumawa na ng death wish / last will testament… yahoo! Basahin ang iba pa »
hindi ako kumportableng kausap ang mga government officials kaya nga nung huling fieldwork ko re language curriculum workshop ay siniguro naming walang contact sa municipal hall. anyways, hindi naman para sa kanila ito. unfortunately dahil bisita pa rin ang turing sa amin (na hindi naman dapat) ay mega text ang elder namin sa mayor informing him na andun kami… kaya agad na nagparamdam ang mayor at nag imbitang magdinner sa kanila. no choice kundi mag smile at sabihing, sure, salamat… we’ll be there, blah blah blah..(shake hands dito, tapik sa likod, konting kwento grrrr ako na ata ang pinakaplastik na tao sa mga oras na ‘yon!) sayang at plano pa naman naming manood ng battle of the band sa kalapit na brgy. Basahin ang iba pa »
