Kung Ikaw ang Iniwan

Noong bata pa tayo, kasabay ng pagpapahele sa atin ay ang pagkukwento ng mga fairy tales.  Salamat kay Cinderella!

Masarap makinig sa mga love stories, lumaki tayong pinakilala na makapangyarihan ang pagmamahal. Binabago nito ang buhay, tinuturuan tayong mangarap at umasang pwedeng maging ganun din ang kwento natin.

Actually masarap din magsulat ng love story.  Pero gusto kong mag-ingat, kadalasan kasi, akala natin ang kwento ay tungkol sa pagkakatagpo ng prinsipe sa prinsesa, magsasayaw sila suot ang magagarang damit na bigay ng kanilang fairy God Mother tapos magpapalakpakan ang tao, maghahalikan sila, may magic at natatapos ang lahat sa and they live happily ever after.

Nabentahan tayo ng ganitong kwento. Infact nabenta natin ang ating kabataan sa pangarap, pag-asa at pangako ng wagas na pag-ibig.

Bawal tumawid, nakamamatay!

Tahimik ka? …Hello, parang wala akong kausap

Huh? May sinasabi ka?

Ay hindi mo narinig sayang, nagdeclaim ako… uy nagpapatawa ako. Bakit ba napakaseryoso mo?

Ganun pala yun.

Huh?

Be careful what you wish for. Tama. Hindi ko alam na ganito pala ang pakiramdam.

Anong nangyari? Alam mo hindi ako sanay e, anong problema?

Hindi ko rin alam. Basta nangyari.

Ang alin? Oh my God, are you crying?

Okay ako. Okay lang ako.

Ah okay. Yeah, you’re okay.

sa pagitan ng kawalang katiyakang relasyon

Hindi naman maikakaila na sa twing makikita kita, daraan ka, maaamoy ko ang pabangong nakasanayan ko mula sayo ay muling manunumbalik ang sandaling pinagsamahan natin. Noon na kasama pa kita, na malambing tayo sa isa’t-isa. Yun bang inaalala natin ang bawat isa, ang kapakanan mo. Hindi matatapos ang umaga, tanghali at gabi ng hindi kita tinitext kung nakakain ka na. Kung nakauwi ka na o magsasabay ba tayo pauwi. Kung tatambay muna tayo para magkape kung walang magandang palabas sa sinehan.