Maliit lang ang Mundo

Maliit lang ang mundo
sapat na ang isang buwan sa gabi
at araw sa umaga upang tanglawan ka
sa gayo’y maingat na makarating
patungo sa akin.
Maliit lang ang mundo
lakarin man ang lupa
o sisirin ang tubig
lakbayin ang himpapawid
siguradong makauuwi ka sa akin.

Nang Tinanong Ko ang Langit

Hindi ko masilip ang langit
sanhi ng makapal na ulap na nakatabing,
nakapinid ang mga pinto’t di halos marinig ang nanalangin
sa nagngangalit na kidlat at kulog na bumabayo sa lupa;
nakikipatimpalak sa nagpupuyos kong damdamin.

Sumpa ng Pag-ibig

Namumukhaan mo ba ako?
hawakan mo itong pisngi,
sukatin mo yaring labi.
ako ito.
‘Wag mong lagpasan ng tingin,

Sanib

Dito ka lang sa tabi ko. Gusto kitang makasama, minsan pa, kahit ngayon lang. Maramdaman ang init ng ‘yong katawan. Hinahanap ko ang kalingang iyan. Sumandig ka, kahit bahagya, wala lang, gusto ko lang ng may kasama. Gusto kong maramdamang panatag ka sa akin, at ako sa’yo.
Iba ka, kaya ikaw ang gusto kong kasama. Alam [...]

Ang Sarap ng Buhay!

Hindi aapaw ang batis sa buhos ng rumaragasang talon sapagkat nakaabang ang sinapupunan ng dagat na magsisilang ng mga butil ng hamog; paakyat pababa, hahalik sa pisngi ng langit at kakawalang mga ulan.
Anupat ang dampi ng ulan ang paalala ng isang magandang buhay.
Pinagdurugtong nito ang lupa at kalawakan. Inaabot nito ang hangganan ng imahinasyon. Waring [...]

Pangungulila

(nang muling magbalik ang damdamin)

Kung nagsusungit ang langit, nagsususon ang ulap
tila walang patid ang pagbuhos ng ulan,
huwag palulunod sa lumbay ni patatangay
sa walang katiyakang magdamag.
Pipilitin kong ipinta ang bahaghari
gagawing tulay patawid sa lungsod ng kaligayahan.

Ulan sa Buwan ng Abril

Patak ng ulan mula sa butas na bubungan
ang umabala sa aking pagkakahimbing
Sa tantsa ko’y kanina pa umuulan
subalit di pa nais magpaalam.
Anak ako ng ulan,

Ako (hindi ikaw)

Bulag ako
hindi ko nakikita ang mga kapintasan mo,
Naaaninag ko ang kabutihan mo.
Dahan-dahan sa pagbibiro,
balat-sibuyas din ako.