sapang-amarillo

dilaw ang kulay ng langit, kaya dilaw ang tubig.

natatandaan mo ‘to? kasama kita nung tinanong natin kay Nana Ponce kung bakit amarillo ang tawag sa sapang ito.

bihira daw na ang kulay ng langit ay gaya nito, madalas, kundi bughaw ay kulay rosas, pero dito sa atin – amarillo.

dito sa tabing sapa tayo unang namangha, dito rin tayo unang nagtanong. Magpatuloy sa pagbasa

Ang Ating Kulay

Bago pa tayo
pinintahan na nila ang buhay;
may kulay ng tuwa, ng ligalig
ng pakikidigma ng pag-asa.
Isinigaw ang kalayaan,
umaalingawngaw ang kanilang kasaysayan
sa mga telang minantsahan ng dugo Magpatuloy sa pagbasa

hold-up for the nth time

Dahil election week, may liquor ban at dahil dito boring ang mga gimikan. pumunta akong QC (weekend hangout), nag pabody scrub, at tumuloy ako sa bahay ng isang long lost friend na naassign sa mindanao para sa kanyang Development Work – saving the children from armed conflict. Pabalik ako sana sa Payatas para sa SVO LTS, pero nauwi sa kwentuhan at bahaginan ng bago niyang natutunan sa pagtugtog gamit ang instrumento ng mga Yakan (katutubo sa Basilan). Magpatuloy sa pagbasa

hold-up for the nth time

Dahil election week, may liquor ban at dahil dito boring ang mga gimikan. pumunta akong  QC (weekend hangout), nag pabody scrub, at tumuloy ako sa bahay ng isang long lost friend na naassign sa mindanao para sa kanyang Development Work – saving the children from armed conflict. Pabalik ako sana sa Payatas para sa SVO LTS, pero nauwi sa kwentuhan at bahaginan ng bago niyang natutunan sa pagtugtog gamit ang instrumento ng mga Yakan (katutubo sa Basilan). Magpatuloy sa pagbasa

gintonic

Bilib ka sa mga marunong maggitara kaya naman pinakialaman ko ang gitara ng kuya ko, pero hindi pala ganun kadali, bukod sa kalyo, sigurado akong may mahal ka ng iba sakaling magkatono ang bawat paghimay ko sa kwerdas. Hindi sapat ang hangarin kong alayan ka ng kanta, syempre, hahanapin mo pa rin ang boses niya.

Mahilig ka ring magluto kaya naman bumili ako libro na Kusina at iba pa, kaso naihain ko na ang adobo ng malaman kong pasta pala ang gusto mo. Magpatuloy sa pagbasa

10 taon sa ilalim ng makapal na ulap

1997 nang magdesisyon akong hanapin ang sarili kong landas. Tambayan ko noon ang tabi ng riles. habang binabagtas ko ito, pilit kong binibilang kung ilang makakapal na kahoy na ang tinutuntungan ko. ito ang hinahakbangan ko upang makarating sa tambayan. nakatutuwang isiping kinakaya ng mga kahoy ang tone-toneladang treng gumuguhit padausdos sa mahabang riles. kabisado ko ang oras ng pagdaan ng tren, alam kong may aksidente kung sakaling naantala ito. namamangha rin ako sa gahigante nitong makaninang waring nangangakong magdadala sa mga pangarap ng mga nakaangkas dito. Magpatuloy sa pagbasa