The Rainbow Connection

Malamig na ang pagkain, mukhang hindi ka na yata darating. Ang baso ng juice, hindi ko alam kung namasa dahil sa natunaw na yelo o sadyang binalot na ng hamog. Oo nga, nanunuot na ang ginaw at pumapalag na ang katawan ko kaya’t nagpasya na akong tumayo subalit naroon ka sa likod, akmang parating. Isang oras ka pa lang nahuli, kaya kong maghintay ng matagal subalit hindi ngayon. Magpatuloy sa pagbasa

kasi teacher ka

kung lalagyan ng plot ang buhay mo, kulang ang isang libro para idetalye ang mga ginagawa mo. Isang kurso ang kinakailangan para pag-aaralan kung paano ka kikilalanin at kung paano ka uunawain. alam mo ng mahirap ang kursong yan at hindi mataas ang pagkilala sa ganyang propesyon, itinuloy mo pa rin. alam mo ring mahirap ang trabaho at paulit-ulit mong sinasabing huling taon mo na ‘to, sa huli… ikaw rin ang tumatawad at nanghihingi ng isa pang pagkakataon upang unawain ang kinalalagyan mo ngayon. nasasaktan ka ng paulit-ulit at halos ayaw ka ng pakinggan ng mga kaibigan mo dahil sa mga litanya mo, pero natututunan mo pa ring pakinggan ang nilalaman ng puso mo. may pagkakaton naman na mag-iba ng trabaho pero nakikipagmatigasan ka at sinasabing hindi lang trabaho ang hanap mo kundi kabuluhan. Magpatuloy sa pagbasa

Para kay Potpot na mahilig ng magtanong (part 2)

Walang anu-ano ay nagtanong ka, Where does my father stay? Tatlong taon ka pa lang at ganyan na ang naiisip mo. Kung ako ang tinanong mo, isa lang ang masasagot ko – Malay ko? Ni hindi ko nga nakita ang picture nun, hindi pinakita ng mommy mo. Magpatuloy sa pagbasa

Lucky Me

Lumaki ako sa Maggi. Bukod kay Kuya Bodjie at ate Sheena, si Tita Maggi ang pinaniniwalaan ko noon. Minsan may nagtangkang umagaw sa atensyon ko, naglabas sila ng mga noodles na alphabet at iba’t-ibang hugis pero dahil masyadong maalat at mahal, balik ako sa Maggi. Magpatuloy sa pagbasa

Huling Gabi ng Munting Prinsipe

Para sa rosas na aking nakilala,

Isang umaga, isang bagong umaga, binago nito ang buhay ko nang makita kita. Sa aking bakuran, sumibol ka’t nagising. Marahan, maingat ka’t tumingala, naghikab at bumati sa daigdig. Nasisilaw ka sa liwanag at giniginaw sa hamog. Binantayan kita, inalagaan at sa huli nga’y napaibig. Magpatuloy sa pagbasa

Mr. Clean

Maaliwalas ang mukha niya, magaling manamit, mukhang mabango, vain, napakagentleman, minsan lang magsalita pero aabangan mo… there something about this guy. Sabi nila, Metrosexual daw ang tawag dun, yun bang isang metro na lang homosexual na. Mainit ang mata ng mga tao sa kanya. Syempre sa opisina pa namin na ang lahat ng bago ay subject for discussion, para bang telenovela na unti-unting inaabangan na mag unfold, public entertainment ang buhay ng bawat isa. Bihira ang lalaki kaya malas mo pag sa department ka namin napunta. Hehehe, malas niya. Magpatuloy sa pagbasa

Pari Magpakailanman

Nagising ako sa tugtog na Pamasko, oo nga naman – saan pa nga ba ipinagdiriwang ang pinakamahabang Pasko sa buong mundo kundi dito sa ating bansa.

Ang ibig sabihin ng September 1 sa atin ay ber month na, ibig sabihin magpapasko na naman. Mas ito ang naalala, pangalawa na lang ang Octoberfest at para sa akin, pangatlo ang Foundation Day Ng Philippine Normal University (PNU -Sept. 1 ). Sa atin, ang pasko ay ang pinakagrandiyoso, pinakamalaki at pinakamagarbo sa lahat ng piyesta, at dahilan ng iba’t – ibang okasyon tulad ng family reunion, reunion ng magkakaibigan, outing, iba’t-ibang christmas party, pagbisita sa mga ninong at ninang, pagbabahay-bahay, pangangaroling, pagsisimbang gabi, party sa kalsada, pagandahan ng paputok dahil nalalapit na bagong taon at lahat ng okasyon na magpapasaya. basta ito yung panahon na ang emosyon ay maemote; kung hindi masayang-masaya ay madrama. Lahat ng tao bumabait, lahat ng kaaway binabati at kung hindi handa, may ceasefire bilang paggalang sa okasyon. Magpatuloy sa pagbasa