Last Summer

Gumising tayo ng maaga, sinimulan natin sa isang mainit na kape matapos ay binaybay ang tabi ng dagat nang makalanghap ng sariwang hangin.

Sabi mo, gusto mong bumati dahil maganda ang araw

At para ngang naririnig kong binabati mo ang lahat, nakangiti, maliwanag ang mukha lalo na ang iyong mata. Alam kong masaya ka.

At sila rin ay bumabati sa’yo, para bang  nakikipagkulitan ka. May sarili kang mundo sa mga oras na iyon, ngumingiti, kumakagat sa labi sakaling napapansin mong may tumitingin sayo at nagtataka kung bakit ka ngumingiting mag-isa.

Medyo nakakabisado ko na ang galaw mo, mga mannerism.

Siguro nakikiliti ka sa malambot na buhangin o di kaya sa dampi ng malamig na tubig na parang nakikipaglaro sayo ng habulan. Ganun din, dinuduyan ang  buhok mo ng malambing na hangin at ang araw, waring nakikipag-usap sayo, nagsasabi kung gaano kaganda ang umagang naghihintay.

Madalas, ito lang ang oras kung saan tayo nagkakasarilinan. Sa mga susunod na oras, magigising na ang barkada natin, simula na ng tawanan, lakaran, beach and other water activities at inuman in between.

Tuwing bakasyon, tuwing summer, sa Boracay tayo tumatambay.

Hindi rin natin pinalalagpas ang summer ng hindi tayo gumagawa ng castle. Every year may picture tayo ng nito. Except 2 years ago, kung kelan namatay ang mother mo sa breast cancer. Architect ang mom ko kaya naisip kong malulungkot ka lang kung gagawa tayo ng  castle kaya sinabi ko sa barkada na wag na tayong gumawa nito.

Tahimik ka buong araw. Actualy sa buong bakasyon ata natin dito, hindi ka nagsasalita. At ako rin, nakikiramdam. Hindi ko alam kung anong iniisip mo o nararamdaman mo. Parang mas gusto mong magreflect, mag-isip at i-enjoy ang sarili.

Parang may pinaghahandaan ka o may hindi sinasabi.

Tinapos mo ang araw sa paraw sailing. Sabi mo gusto mong makita ang sunset. Sabi mo pa, gusto mong magpaalam ng personal sa araw.

Gusto mong magpaalam, siguro nga dahil huling araw natin dito, magkakanya-kanya na naman tayo. Si Siam, babalik na sa America, si Mon sa Cebu, at si Racquel sa Hongkong. Yung iba, sa Manila nga pero bihira naman natin makita dahil nga may kanya-kanya ng pamilya.

Huling gabi sa Boracay. Huling Summer, dahil nang gabing iyon, tinanggap mo ang singsing na binigay ko at sinabi mong pinag-isipan mong mabuti ang matagal ko nang inaalok sayo.

Ito ang huling araw na magkaibigan tayo at last summer na single tayo.

magkaibigan

Kahit ang dagat na iyong dinaanan, nahati’t

tila nasaktan, sa iyong paglisan.

Inihatid ka ng aking kaway, huli na marahil

bagamat hindi mo nilingon,

balewala pagkat nakatanaw ka sa malayo

tila gusto mo ngang lumaya o lumimot agad.

Gayunman,  hiling ko ang iyong kaligayahan

at kaligtasan, kasabay ng hanging aking binulungan

at ginabayan ng mga ibong nauna ng kumampay upang

iyong sundan.

Paalam.

Huwag mo sanang isipin na ikaw lang ang nasaktan,

o sinadya kitang saktan

dahil pareho tayo, nabigo.

Hindi ko hinihiling na maging tayo pa,

sana lang ay magkapatawaran, kahit magkalimutan

matanggap lang natin sa isa’t-isa,

maamin

na hindi naman talaga natin sinasadya

mabuti tayo.

Magtiwala ka

na hindi laging ganito,

na maaring sa iba

totoong mas maging maligaya ka.

Kung sa malayong lugar piliin mong tumigil

at hindi na magparamdam

hindi kita hahanapin upang mabawasan man lang ang iyong sakit

kahit sinasabi ng puso ko na wala akong pagkukulang.

Yun ang mas mabuti

hangad kong mapabuti ka

ngunit sana maintindihan mo

na maaaring laro ito ng buhay.

at hindi ito titigil hanggat ipinapakita mong mahina ka

hangga’t hindi ka nagwawagi sa sakit

dahil mauulit at mauulit ito

pagkat hindi ka lang ngayon luluha.

Masakit ang umibig,

kasama yan, dahil sinusukat ang puso

hindi sa dami ng galos

kundi sa makailang ulit kang umibig

muling naniwala

sa pagmamahal

at mangyayari yun

kung pakakawalan mo ako

sa pag-aakalang ako ang may sala

at ako lang ang dahilan.

Kung masasalubong mo ako

at hindi mo pansinin

na tila hanging nagdaan

malulungkot ako, nang sobra

sapagkat hindi ka pa nakakawala,

ngayon kung nais mong makalimot

makaahon sa sakit na iyong dinaranas

titigil ako, maghihintay

isa pa, sa huling pagkakataon

magyakap tayo, yakapin mo ko

hayaan nating ang ating puso ang mag-usap

nang sa gayon ay makalaya ka

at makapagsimulang muli

dahil yun lang ang paraan.

Mas mabuting magwakas

kung paano tayo nagsimula.

Magkaibigan.

scratch ideas

Pabalik-balik ka na naman sa ospital, check up dito check up doon. May nararamdaman ka pero alam mo ang magiging resulta, wala naman. Bata ka pa papansin na yang puso mo, kumikirot, hindi pwedeng mabigla, hindi pwedeng laging puyat dahil mahihirapan kang huminga, bibilis ang tibok, ibabudget mo ang labas pasok na hangin dahil pag napasobra, parang mapipigtal ang ugat. Pati paghikab o paghatsing. Pero hindi nila maipaliwanag kung ano yun.  Basta may sakit ka, kung anuman yun, walang eksaktong sagot.

Ang sweet nila. Buti pa sila.

Kung hindi ka nagseryoso sa buhay mo, ano ka ngayon? Nakita mo naman yung mga kaklase mo sa facebook, mga dating kalaro. Akalain mong may mga anak na. Nag-aaral na nga yung iba. Iniisip ko tuloy, noong panahong hirap na hirap ako sa statistics, paggawa na ng bata ang pinaghihirapan nila? Nasan ka nun? Siguro nga naenjoy ko naman ang buhay, pero come to think of it, may life investment na sila.

Iniisa-isa mo ang ang class picture na tina tag nila sa yo at inaalam mo kung saan sila nag wowork, Pagtanda mo, iisa-isahin mo ang facebook friends mo, pero di gaya ngayon, siguro iisa-isahin mo rin at sasabihin mong eto patay na, ito patay na rin, ito kamamatay lang, ito naman, nasa ospital. Elimination round na.

Sasalpok ka na naman sa pader na tila walang lalagusan. Hanggang dito na lang ba ako? The usual, kapag wala akong maisagot, kukuha ako ng coin at ihahagis, hinahayaan ko ang hangin, ang langit o sinumang ispiritu na magdecide kung saan ako, kapag tihaya, dito ako, kapag taob eto naman. Kinabahan ako paghagis ng barya, ano kaya, tihaya o taob, hanggang sa bumuhos ang napakaraming barya mula sa langit. Marami pa palang option. Akala ko dalawa lang.

syet, ang sweet talaga nila.

Payo ng buhay na natutunan sa tabi-tabi…

Life is not about sex.  (sige na nga, it is about lovemaking)

Huwag kang makikipag-away kung hindi ka legal.

Huwag ka ring mag-assume kung hindi ka assumptionista (specialy kung USTe ka)

Piliin mo yung madiskarte kahit hindi mayaman, kasi siguradong mabubuhay ka. Wag ka nga lang maselan, at wag mong itatanong kung paano at saan sya dumiskarte!

mean machine…

Bakit ayaw mo siya?   mahirap kasi siya.

Bakit ka niya inaaway? dahil hindi niya ko nakuha

Bakit ba may issue sya syo?  dahil nagagawa ko ang gusto ko at wala siyang means gawin ang gusto niya. kasi nga isa siyang mahirap na promdi!

O, bakit tahimik ka? Ano ang nasa sa isip mo ngayon?

Maghiwalay ang dalawang yan, OA sa ka-sweetan.

Ano ng key idea ng lahat ng ito?

Iniisip ko lang kung bakit may isang bagay na hindi ko kayang gawin. Bakit hindi ko kayang  magcommit?

tumatanda na ang puso, puti na ang buhok niya, kulubot at hingal na sa pagtibok. Sana lang kaya ka pa niyang maaninag sakaling dumating ka.

just got a message. back to square one. f*ck!