Ang Buhay sa Hardin

Nag-iisa ang hardinero, sa mahaba-habang panahon na pag-uukol niya ng oras at lakas sa mga tanim, natutunan na niyang pakisamahan at ituring itong pamilya. Sa gayon, hindi na niya nararamdaman ang pangungulila.

Sino nga ba ang mangungulila sa kaabalahan niya sa loob ng hardin.

May oras ng pagtatanim, ng pagpupunla.

Kinakailangan niya ring mangahoy upang gawing tukod sa lumalagong halaman at puno.

May panahon ng pagpapataba.

Hindi nakaiinip ang paghihintay sa pamumunga sapagkat masaya niyang pinagmamasdan at hanggang ngayo’y nagdudulot pa rin ng pagkamangha ang mga uod na nagiging paruparo, ang pamumulaklak at pagbunga. Magpatuloy sa pagbasa

Advertisements

Pamamaalam ng Matandang Puno

Isang matandang puno ang tahimik na nabubuhay sa pusod ng hardin. Sinasabing nabuhay ng gayon katagal ang puno sapagkat dumadaloy roon ang batis. Bagamat matagal ng nabuhay, hindi ito sintikas ng ibang puno. Ang kanyang balat ay makunat at may bahaging marupok. Ang kanyang paana’y pinamahayan na ng mga antik, maging mga anay. Mataas na ang punso’t kinatatakutan. Sa loob ng katawan nito’y mistulang kwebang kinasisilungan ng mga paniki. Bihirang sibulan ng panibagong daho’t madalas ay ang unti’unting paglagas pa nga ang matutunghayan. Malakas na patak ng ula’y nalalagas maging mga bagong sibol na dahon. Magpatuloy sa pagbasa

Akasya

Ngayong umaga, bitbit ko ang lagaring kahoy at hagdan upang akyatin ang malaking puno  ng akasya. Sa laki nito ay kinakailangan ng putulin ang sanga upang hindi makaabala sa paglago ng katabing puno.

Ano ang gagawin mo sa akin? Tanong ng Akasya

Kailangan ko ng tagpasin ang iyong sanga, sa gayo’y hindi nito masasanggi at mahahadlangan ang nakatakdang paglago ng katabi mong puno. Magpatuloy sa pagbasa