2011 Saranggola Blog Awards



“Paliparin ang isip, abutin ang langit; bigkisin ang mga salita’t pakawalan sa hangin gaya ng Saranggola!”

Para sa taong ito, narito ang patakaran at paraan ng pagsali sa Saranggola Blog Awards Year 3

TEMA : Laruan

Kategorya

  1. Maikling kwento
  2. Kwentong pambata
  3. Tula
  4. Blog
  5. Larawan (photoblog)

Petsa ng Patimpalak : Setyembre 1, 2011 – Oktubre 15, 2011

Awarding : Disyembre 17, 2011

Ang tema ng ating patimpalak sa taong ito ay Laruan. Paliparin ang kaisipan at humabi ng maikling kwento, kwentong pambata at tula na may kaugnayan sa Laruan. Maaaring bagay, simbolismo, katangian o kahit anong atribusyon sa laruan.

Kalahok

  1. Filipino citizen, 18 years old pataas
  2. nasa loob o labas ng Pilipinas
  3. matagal na o baguhang Blogger
  4. Para sa mga baguhang blogger, kinakailangang may naipost na 3 blog sa taong ito bago ang Setyembre 1 2011.
  5. Maaaring lumahok ang mga dati nang nagwagi sa patimpalak na ito. Magpatuloy sa pagbasa

Isang malaking SALAMAT!

Sa loob ng halos mag-aapat na buwan na tinakbo ng patimpalak sa pagsulat na ito, mula paghahanda, pagpapakilala at pagbibigay ng award; marami akong nakilala, naging kaibigan at natutunan. Akala ko noong una ay madali lang magpakontes, pero nang umandar na ito at ipinakilala… hala! ang dami ko palang dapat asikasuhin. Buti na lamang at marami akong kabagang na tumulong.

Nais ko sanang ipaabot ang napakalaking pasasalamat at pagtanaw ng utang na loob sa inyong lahat na naniwala at nag abot ng tulong.

Gayundin  sa lahat ng sumali; nag-isip, nagbigay ng oras upang paganahin ang naitago sa baul nilang kaalaman sa pagsulat, Maraming salamat at marami naman kayong bata at maging matatanda na mapasasaya sa inyong mga sinulat.

Sa lahat ng sumali : Magpatuloy sa pagbasa

Saranggola Blog Awards (UPDATED – AUG. 17, 2009)

“Paliparin ang isip, abutin ang langit; bigkisin ang mga salita’t pakawalan sa hangin gaya ng Saranggola!” Magpatuloy sa pagbasa

Maliit lang ang Mundo

Maliit lang ang mundo
sapat na ang isang buwan sa gabi
at araw sa umaga upang tanglawan ka
sa gayo’y maingat na makarating
patungo sa akin.

Maliit lang ang mundo
lakarin man ang lupa
o sisirin ang tubig
lakbayin ang himpapawid
siguradong makauuwi ka sa akin. Magpatuloy sa pagbasa

Pagtawid

Paalam sa aking kamusmusan
sa pagkakamali at kapusukan
sa paulit-ulit na tanong at paghingi ng kasagutan
sa di pagkatuto’t kamangmangan.

Paalam sa kabataa’t katigasan
sa pag-aakalang angkin ang karunungan
sa buhay na walang kasiguruhan
sa mga araw na walang katiyakan. Magpatuloy sa pagbasa

Nang Tinanong Ko ang Langit

Hindi ko masilip ang langit
sanhi ng makapal na ulap na nakatabing,
nakapinid ang mga pinto’t di halos marinig ang nanalangin
sa nagngangalit na kidlat at kulog na bumabayo sa lupa;
nakikipatimpalak sa nagpupuyos kong damdamin. Magpatuloy sa pagbasa

Hibang

Kahit saan sigurong panahon, kahit sa malayong nakaraan,
gagawa ako ng balsa at hindi matatakot
papalaot ako’t aalamin ang hangganan ng karagatan
lamunin man ako ng dagat
o mahulog sa dulo nito
titiyakin kong masasaksihan ko
mahahagkan ang anumang nakaamba’t nakasalo Magpatuloy sa pagbasa

Perlas

Matamang inaaninag ng buwan ang malalim na karagatan

sinusuyod ng malamlam na liwanag ang kanyang sinapupunan

tahimik, walang galaw, waring may ikinukubling sakit

at sa kanyang pagtangis, haharap sa kalawakang nagsusumamo ng pag-ibig.

Walang bulong na hindi makararating sa buwan, Magpatuloy sa pagbasa

Sanib

Dito ka lang sa tabi ko. Gusto kitang makasama, minsan pa, kahit ngayon lang. Maramdaman ang init ng ‘yong katawan. Hinahanap ko ang kalingang iyan. Sumandig ka, kahit bahagya, wala lang, gusto ko lang ng may kasama. Gusto kong maramdamang panatag ka sa akin, at ako sa’yo.

Iba ka, kaya ikaw ang gusto kong kasama. Alam mo yun. Magpatuloy sa pagbasa

love letter

sa mga oras na tahimik ka, hindi na ko nagtataka. kilala na kita. alam kong may tumatakbo na namang ideya sa isip mo. mga materyales na patok sa mga mambabasa. mahusay ka talagang writer. maraming nagsasabi niyan – hindi lang ako.

d’yan mo nga ako nadale – sa mga sulat mo. yung mga love letters na sagot mo sa sulat ko noon, hanggang ngayon ay nakatago pa rin. ang sarap ulit-uliting basahin. para bang bumabalik yung pakiramdam. Magpatuloy sa pagbasa

Kung sakaling may Diyos

alam kong harapin ang kamatayan, subalit wala akong sagot kung paano ko haharapin ang maylalang sakaling matanto kong sa isang bahagi ng buhay ay naroroon siya.

na siya ang may likha ng lahat at bahagi ako ng lahat.

na kung ang mga nagawa ko o ni iniisip pa lamang ay may kaukulang paghusga, at mapatunayang nagkasala higit pa sa inaasahang dami o bigat para sa isang taong dapat tumanaw ng kadakilaan, Magpatuloy sa pagbasa

ulan, ulan, sa aking bunbunan

gaya ng palaka na masayang lumulundag at kumukokak sa pagpatak ng ulan, heto ako… maligalig at nais damhin ang lamig ng bawat patak sa aking balat. kokak!

isang taon na rin akong nagtatrabaho ( na naman). Bihira na makatagal ako sa trabaho, ibig sabihin, masaya ako sa ginagawa ko. Yun nga ang nakapagtataka doon, paano akong nasisiyahan sa isang trabaho na Magpatuloy sa pagbasa

Ang Ating Kulay

Bago pa tayo
pinintahan na nila ang buhay;
may kulay ng tuwa, ng ligalig
ng pakikidigma ng pag-asa.
Isinigaw ang kalayaan,
umaalingawngaw ang kanilang kasaysayan
sa mga telang minantsahan ng dugo Magpatuloy sa pagbasa

EDSA

Ang nagkrus at sanga-sangang daan
larawan ng magkakaiba-ibang paraan
sa pagkakamit ng matiwasay na kinabukasan
nang magkakasalungat sa lipunan;
ng mahirap at mayaman
ng may dunong at mangmang
ng makakaliwa’t makakanan Magpatuloy sa pagbasa

Sa isang tagong kapayapaan

sa pagtuklas ng kapayapaan

sa mabilis na paglamon ng dilim

sa bayan ng pangamba

aandap-andap ang gaserang

matapos mapatid ng hangin ang huli nitong ningas Magpatuloy sa pagbasa

Pangungulila

(nang muling magbalik ang damdamin)

Kung nagsusungit ang langit, nagsususon ang ulap

tila walang patid ang pagbuhos ng ulan,

huwag palulunod sa lumbay ni patatangay

sa walang katiyakang magdamag.

Pipilitin kong ipinta ang bahaghari

gagawing tulay patawid sa lungsod ng kaligayahan. Magpatuloy sa pagbasa

hikbi sa bukang liwayway

isang baso ng malabnaw na kape
magpapainit sa sikmurang nangangate
hayaan na sa walong anak ang bigas na sangtakal
at sabaw ng sinaing sa bunsong nangangatal.
“Hamo anak, wag masanay sa ligalig,
hindi lahat ng panahon tayo’y tigib Magpatuloy sa pagbasa